Met 7-1 werd Amsterdam-West6 (ze zijn nog maar net naar de 2e klasse gepromoveerd) afgestraft. Het ging hier en daar minder soepel dan verwacht, maar de uitslag is er niet minder mooi om. We staan momenteel eerste in de poule!
vrijdag 18 november 2022
zaterdag 12 november 2022
Corneel Simoons overleden
Bas
ENPS Bekert door
In de SGA-competitie wil het nog niet zo lukken met de teams van ENPS (tot nu toe 1 overwinning, 1 gelijk spel en 4 nederlagen), maar op de elfde van de elfde heeft ENPS op de Bonte Bekeravond keihard toegeslagen.
Zukertort durfde het niet eens aan een viertal af te vaardigen uit angst voor de kanonnen van ons Gouden Bekerteam en had zich al teruggetrokken. (Een van die kanonnen was dat helaas ontgaan en hij kon onverrichterzake weer vertrekken.)
Almere (Zilver) en Caissa (Brons) waren er wel en zij maakten er, geheel in lijn met de opzet van de Zilveren en Bronzen Bekercompetitie, een spannende wedstrijd van. Een team met 4 spelers met een rating net onder 1900, of met 4 spelers met een rating net onder 1600: dat kunnen veel clubs nog wel samenstellen.
Na twee uur spelen was het nog twee keer 0-0, maar Albert (Brons bord 4) stond een stuk voor. Even later had hij het punt binnen. Dit werd geheel in lijn met de traditie bevestigd en gevierd met een duimpje heen en een duimpje terug. Martin Hulsing (Brons bord 2), de trotse koploper van de interne, rijgt extern nog de nullen aan elkaar en er kwam er gisteren weer een bij. Daar moet iets aan veranderen Martin! Straks hebben we een clubkampioen met een rating onder 1000. We moeten er toch niet aan denken. Martin Rekelhof (Brons bord 3) had alle vertrouwen in zijn kopman en nam tactisch remise. Hiermee lag alle druk bij Kjell. Hij moest winnen, anders lag het team eruit: Bij een gelijke stand wordt eerst het resultaat van bord 4 geschrapt, en dat was nu net die mooie overwinning van Albert. Zijn tegenstander vertelde later dat hij stug had verdedigd en dat een stukoffer hem uiteindelijk te machtig was. De voorzitter mag trots zijn!
Bij Zilver was het nog spannender. Toen Brons klaar was, stond Zilver met 1-1 achter door een 0 aan bord 1. Mijn tegenstander ging door zijn vlag terwijl ik nog maar 5 minuten had, en Kees naast mij ging tenonder op het live bord. In de afwikkeling naar het eindspel had hij een zet gemist en stond opeens een stuk achter. Ik was tijdens de partij bepaald niet onder de indruk van het spel van mijn tegenstander. In de analyse maakt Stockfinish gehakt van mijn eigen spel: 6 fouten en 3 blunders! Toe maar. Voordeel van niets zien is wel dat je geen pokerface nodig hebt om je blunders te verhullen. Gelukkig blunderde mijn tegenstander na mijn laatste blunder nog even door, wat wel bevorderlijk is voor een goede afloop. Ik heb de partij erbij gedaan. Kijk en huiver tijdens het naspelen.
Marco aan bord 4 liet zich op kinderlijk eenvoudige wijze foppen in het eindspel. Een pion kon zo maar doorlopen. 1-2. Conclusie: Michiel moest winnen, dan zou de 0 op bord 4 wegvallen en zouden wij gewonnen hebben. En nu de climax en de anticlimax: Ik heb er niets van gezien, ik weet alleen dat het gelukt is! Gelukkig had ik dat toch al aan het begin van het stukje verklapt.
Bas
Interne ronde 11:
(PS Michiel: uitslag tussen Levente en Roger is niet helemaal zeker. In de consternatie van beide teams die wonnen is dat verloren geraakt. Als ze nog eens komen kunnen ze evt de uitslag corrigeren)
Zukertort durfde het niet eens aan een viertal af te vaardigen uit angst voor de kanonnen van ons Gouden Bekerteam en had zich al teruggetrokken. (Een van die kanonnen was dat helaas ontgaan en hij kon onverrichterzake weer vertrekken.)
Almere (Zilver) en Caissa (Brons) waren er wel en zij maakten er, geheel in lijn met de opzet van de Zilveren en Bronzen Bekercompetitie, een spannende wedstrijd van. Een team met 4 spelers met een rating net onder 1900, of met 4 spelers met een rating net onder 1600: dat kunnen veel clubs nog wel samenstellen.
Na twee uur spelen was het nog twee keer 0-0, maar Albert (Brons bord 4) stond een stuk voor. Even later had hij het punt binnen. Dit werd geheel in lijn met de traditie bevestigd en gevierd met een duimpje heen en een duimpje terug. Martin Hulsing (Brons bord 2), de trotse koploper van de interne, rijgt extern nog de nullen aan elkaar en er kwam er gisteren weer een bij. Daar moet iets aan veranderen Martin! Straks hebben we een clubkampioen met een rating onder 1000. We moeten er toch niet aan denken. Martin Rekelhof (Brons bord 3) had alle vertrouwen in zijn kopman en nam tactisch remise. Hiermee lag alle druk bij Kjell. Hij moest winnen, anders lag het team eruit: Bij een gelijke stand wordt eerst het resultaat van bord 4 geschrapt, en dat was nu net die mooie overwinning van Albert. Zijn tegenstander vertelde later dat hij stug had verdedigd en dat een stukoffer hem uiteindelijk te machtig was. De voorzitter mag trots zijn!
Bij Zilver was het nog spannender. Toen Brons klaar was, stond Zilver met 1-1 achter door een 0 aan bord 1. Mijn tegenstander ging door zijn vlag terwijl ik nog maar 5 minuten had, en Kees naast mij ging tenonder op het live bord. In de afwikkeling naar het eindspel had hij een zet gemist en stond opeens een stuk achter. Ik was tijdens de partij bepaald niet onder de indruk van het spel van mijn tegenstander. In de analyse maakt Stockfinish gehakt van mijn eigen spel: 6 fouten en 3 blunders! Toe maar. Voordeel van niets zien is wel dat je geen pokerface nodig hebt om je blunders te verhullen. Gelukkig blunderde mijn tegenstander na mijn laatste blunder nog even door, wat wel bevorderlijk is voor een goede afloop. Ik heb de partij erbij gedaan. Kijk en huiver tijdens het naspelen.
Marco aan bord 4 liet zich op kinderlijk eenvoudige wijze foppen in het eindspel. Een pion kon zo maar doorlopen. 1-2. Conclusie: Michiel moest winnen, dan zou de 0 op bord 4 wegvallen en zouden wij gewonnen hebben. En nu de climax en de anticlimax: Ik heb er niets van gezien, ik weet alleen dat het gelukt is! Gelukkig had ik dat toch al aan het begin van het stukje verklapt.
Bas
Interne ronde 11:
| Partijen Ranglijst Kruistabel |
zaterdag 5 november 2022
Hard bevochten remise tegen Zukertort
Het tweede team heeft met enige moeite een gelijk spel bereikt tegen Zukertort Amstelveen 1. De
wedstrijd was tot het einde spannend; de punten werden binnengebracht door de middenmoot.
Iedereen kan winnen behalve Mark Hecker, schatte ik in, halverwege de wedstrijd. En zeker viel de
eerste beslissing aan zijn bord: hij won. Tot mijn verdediging voer ik aan dat Marks jonge
tegenstander hem met dame, toren en loper totaal leek te overspelen over de open lijnen in het
centrum, culminerend in een matdreiging tegen de langgerokeerde zwarte koning. Maar Mark
weerde die af, begon een aanval op de damevleugel en liet zijn c-pion oprukken tot op c3. Daarna
ruimde hij de witte pion c2 op, de laatste belemmering op weg naar promotie.
Precieze koningsaanval
Dirk van der Meiden, aan het eerste bord, werd het slachtoffer van een precies uitgevoerde koningsaanval. Wit ruilde de gefianchetteerde lopers van de witte velden, wat Dirk een ongedekte dame op b7 opleverde. Wit ruilde daarna het verdedigende paard op f6 en kon dankzij zijn eigen paard op g5 met zijn dame op h7 nemen. De zwarte koning moest naar de zevende rij en moest wijken voor een volgend dameschaak, waardoor de zwarte dame verloren ging. Frans of Hollands, dat was de vraag na de eerste zetten in de partij van Steve Michel. Zijn tegenstander opende met 1 d4 en Steve antwoordde met 1 ...e6. Zijn tegenstander zag af van 2 e4 en het Frans en verzeilde na 2 c4 f5 in het Hollands. Steve koos met d7-d5 voor de Stonewall. Hij posteerde zijn dame op h5 en brak de g-lijn open. Helaas stond zijn koning daarmee ook nogal op de tocht en kon hij dameruil niet vermijden, dit alles bij een onontwikkelde damevleugel. Een stormloop tegen de Stonewall-pion op d5 werd hem fataal.
Betere tijden
Stefan had aan het tweede bord vooruitgespeeld en remise gemaakt. De stand was nu 1½ - 2½. We stonden een punt achter, met vier partijen te gaan. Gelukkig braken betere tijden aan, in de vorm van twee achtereenvolgende overwinningen. Bas Jonkers speelde aan het zesde bord tegen Dirk Goes, sterk in heden en verleden. Hun moeilijke partij liet wederzijdse aanvallen op zwakke pionnen zien en liep uit op een eindspel van twee witte lopers tegen twee zwarte paarden, met een toren en een handvol pionnen ter weerszijden. De paarden huppelden vrolijk zij het grotendeels defensief over het bord, terwijl de loper van de witte velden op h3 begraven was geraakt achter zijn eigen pionnen. Maar een torenactie achter de zwarte linies liet de paarden buiten adem en leverde Bas de zwarte pion op a7 op, en daarmee een snellopende vrije a-pion. Met een scherp geziene pionnendoorbraak op de koningsvleugel verwierf Bas zich een tweede vrijpion, reden voor Dirk om op te geven. Onmiddellijk daarna liet Kees Bakker een punt bijschrijven. De zwarte pionnenstelling met pionnen op d5 en f5 vertoonde gaten op e5 en e6, maar omdat er nog een witte pion op e3 stond leek het me moeilijk om daarvan te profiteren. Wit verkreeg niettemin een goede stelling toen hij met Lxd5 de zwarte dame naar d5 kon lokken, om die met Tc5 aan te vallen. Uiteindelijk had Kees in een eindspel van toren en paard tegen toren en loper twee pionnen meer, wat voldoende was voor de winst.
Dreigende euforie
De stemming dreigde euforisch te worden, maar we waren er nog lang niet. Gewoontegetrouw had invaller Johan van der Maas de zwarte stukken verlangd, die hem bereidwillig werden verleend door Bas. Johan bleef lang overeind, kreeg zelfs het iets betere spel tegen het tweede aanstormende talent onder de Amstelveners, Rens Blom. Helaas, tijdnood speelde Johan parten en kostte hem een dame tegen een toren. Het stond 3½ - 3½. De uitslag van de match hing geheel af van de laatste partij, die van Michiel Smit. Michiel was een Caro-Kann uiterst agressief tegemoet getreden, met een dame op e2 en een aanval op Pf6 door middel van h4 en g4-g5. Het zag er veelbelovend uit, temeer daar zwart naar de aanval toe rokeerde. Daartegenover stond dat wit moeilijk tot de de ontwikkeling van zijn damevleugel en de lange rokade kwam. Zwart verdedigde zich hardnekkig. In de tijdnoodfase kwam het tot remise: 4-4.
Victor, 5-11-2022
Precieze koningsaanval
Dirk van der Meiden, aan het eerste bord, werd het slachtoffer van een precies uitgevoerde koningsaanval. Wit ruilde de gefianchetteerde lopers van de witte velden, wat Dirk een ongedekte dame op b7 opleverde. Wit ruilde daarna het verdedigende paard op f6 en kon dankzij zijn eigen paard op g5 met zijn dame op h7 nemen. De zwarte koning moest naar de zevende rij en moest wijken voor een volgend dameschaak, waardoor de zwarte dame verloren ging. Frans of Hollands, dat was de vraag na de eerste zetten in de partij van Steve Michel. Zijn tegenstander opende met 1 d4 en Steve antwoordde met 1 ...e6. Zijn tegenstander zag af van 2 e4 en het Frans en verzeilde na 2 c4 f5 in het Hollands. Steve koos met d7-d5 voor de Stonewall. Hij posteerde zijn dame op h5 en brak de g-lijn open. Helaas stond zijn koning daarmee ook nogal op de tocht en kon hij dameruil niet vermijden, dit alles bij een onontwikkelde damevleugel. Een stormloop tegen de Stonewall-pion op d5 werd hem fataal.
Betere tijden
Stefan had aan het tweede bord vooruitgespeeld en remise gemaakt. De stand was nu 1½ - 2½. We stonden een punt achter, met vier partijen te gaan. Gelukkig braken betere tijden aan, in de vorm van twee achtereenvolgende overwinningen. Bas Jonkers speelde aan het zesde bord tegen Dirk Goes, sterk in heden en verleden. Hun moeilijke partij liet wederzijdse aanvallen op zwakke pionnen zien en liep uit op een eindspel van twee witte lopers tegen twee zwarte paarden, met een toren en een handvol pionnen ter weerszijden. De paarden huppelden vrolijk zij het grotendeels defensief over het bord, terwijl de loper van de witte velden op h3 begraven was geraakt achter zijn eigen pionnen. Maar een torenactie achter de zwarte linies liet de paarden buiten adem en leverde Bas de zwarte pion op a7 op, en daarmee een snellopende vrije a-pion. Met een scherp geziene pionnendoorbraak op de koningsvleugel verwierf Bas zich een tweede vrijpion, reden voor Dirk om op te geven. Onmiddellijk daarna liet Kees Bakker een punt bijschrijven. De zwarte pionnenstelling met pionnen op d5 en f5 vertoonde gaten op e5 en e6, maar omdat er nog een witte pion op e3 stond leek het me moeilijk om daarvan te profiteren. Wit verkreeg niettemin een goede stelling toen hij met Lxd5 de zwarte dame naar d5 kon lokken, om die met Tc5 aan te vallen. Uiteindelijk had Kees in een eindspel van toren en paard tegen toren en loper twee pionnen meer, wat voldoende was voor de winst.
Dreigende euforie
De stemming dreigde euforisch te worden, maar we waren er nog lang niet. Gewoontegetrouw had invaller Johan van der Maas de zwarte stukken verlangd, die hem bereidwillig werden verleend door Bas. Johan bleef lang overeind, kreeg zelfs het iets betere spel tegen het tweede aanstormende talent onder de Amstelveners, Rens Blom. Helaas, tijdnood speelde Johan parten en kostte hem een dame tegen een toren. Het stond 3½ - 3½. De uitslag van de match hing geheel af van de laatste partij, die van Michiel Smit. Michiel was een Caro-Kann uiterst agressief tegemoet getreden, met een dame op e2 en een aanval op Pf6 door middel van h4 en g4-g5. Het zag er veelbelovend uit, temeer daar zwart naar de aanval toe rokeerde. Daartegenover stond dat wit moeilijk tot de de ontwikkeling van zijn damevleugel en de lange rokade kwam. Zwart verdedigde zich hardnekkig. In de tijdnoodfase kwam het tot remise: 4-4.
Victor, 5-11-2022
Ronde 10: Martin Hulsing blijft verrassen
| Partijen Ranglijst Kruistabel |
Extern werd er ook gespeeld, ENPS 2 - Zukertort 1 werd 4-4 gelijk.
Winst voor Kees, Mark, Bas
Johan, Steve en Dirk verliezen.
zondag 30 oktober 2022
Zalig zijn zij die treuren
 |
| Door Bart Klein Obbink |
Vrijdagavond, tien over acht, ENSP IV tegen De Raadsheer III, stilte. Een gedeelde, geconcentreerde stilte. En dan klinkt er hemelse muziek. Het koor Boeuf Majeur heeft de generale repititie voor Ein Deutsches requime van Brahms in de Vredeskerk, met haar galmende, katholieke akoustiek. “Zalig zijn zij die treuren, want zij zullen getroost worden”.
Op het derde bord krijgt Ronald Post met zwart de kans om met zijn loper de toren op a1 te nemen. Dat is een vroege kwaliteit winst, maar ja, het is ook een verzwakking van de verdediging als wit de diagonaal a1 - h8 houdt. Ronald gaat er goed voor zitten. Denkt tien minuten, twintig minuten. De tegenstander Reitze Brouwer komt een praatje met me maken. Zijn voornaam is niet goed gespeld boven het bord waarop iedereen via internet de partij kan volgen. Ik durf ‘m niet te vragen of hij hoopt dat zijn toren genomen wordt; dat zou zijn denken kunnen verstoren. Ronald neemt de toren niet en heeft misschien spijt want enkele zetten later heeft wit een vorkje op de koningsvleugel. De kwaliteit en het vorkje blijven enkele zetten instaan, want er er zijn nog meer dringende tactische zetten te spelen. Het lukt Reitze de toren op a1 weg te schuiven en met stukwinst het vorkje te verzilveren. Dat ziet er nog niet zo goed uit voor Ronald, die besluit Ronald Lastpost te worden.
Op bord twee is het spel strategischer. De pionnen rukken aan beide kanten op, langzaam maar vooral bekeken, en de stukken blijven erachter, alles aan beide zijden goed georkestreerd. Geen enkele Napoleontische uitval, daarvoor is er teveel balans en te weinig oneffenheid in het veld. Daan Poldermans met wit gebruikt veel veel tijd maar wellicht groeit er een klein positioneel voordeel en als het materiaal gelijk blijft is de positie beslissend. In elke pion schuilt een dame, en hoe groot die drang van binnen is maakt niet uit, het gaat erom wie het eerst die dame wordt. Wit heeft vier pionnen naast elkaar op de vierde rij; zwart heeft vier pionnen op rij op de zesde rij. Is dat de veertig minuten verschil in denktijd waard?
De dynamiek zit in bord 7. Er worden stukken geslagen, er wordt agressief gespeeld en er wordt snel een directe koningsaanval opgezet door de jonge held van De Raadsheer III. Gerben sneuvelt vroeg. De partij wordt afgesloten met een vriendelijke boks. Iemand schuift per ongeluk het bordje 1 - 0 voor ENSP in de getoonde stand. Er ontstaat enige consternatie bij de captain Cilia van de Raadsheer. Als het misverstand blijkt, kan zij weer rustiger adem halen. De partij op bord 1 was al eerder gespeeld en door hun gewonnen, dus ze staan met 0-2 voor.
Alles is nog mogelijk. Nou ja, tot en met 6-2. En Albert op bord 8 staat ook al onder druk. Zijn tegenstander heeft een vrije pion op de e-lijn die stevig oprukt; e-5, e-4, e-3. Dan besluit Albert op dappere en complexe wijze af te wikkelen: de pion mag promoveren, en daarbij zelfs een paard slaan op f8. Alleen: zijn toren op e-1 neemt meteen de dekkende dame op e-6 en dreigt met e-8 mat, en na zwarts daarom gedwongen Te8 maal die toren op e6, kan wit ook de net gepromoveerde dame slaan. Zo heeft zwart een dame meer en zo heeft zwart een dame minder. Dat neemt niet weg dat Albert nu technisch misschien verloren staat. Een eenzame dame tegen twee torens en een stuk. Ieder twee pionneneilandjes, de torens van zwart nog niet verbonden. Albert blijkt dit echter handig en bekwaam naar remise te kunnen schuiven.
Op het derde bord krijgt Ronald Post met zwart de kans om met zijn loper de toren op a1 te nemen. Dat is een vroege kwaliteit winst, maar ja, het is ook een verzwakking van de verdediging als wit de diagonaal a1 - h8 houdt. Ronald gaat er goed voor zitten. Denkt tien minuten, twintig minuten. De tegenstander Reitze Brouwer komt een praatje met me maken. Zijn voornaam is niet goed gespeld boven het bord waarop iedereen via internet de partij kan volgen. Ik durf ‘m niet te vragen of hij hoopt dat zijn toren genomen wordt; dat zou zijn denken kunnen verstoren. Ronald neemt de toren niet en heeft misschien spijt want enkele zetten later heeft wit een vorkje op de koningsvleugel. De kwaliteit en het vorkje blijven enkele zetten instaan, want er er zijn nog meer dringende tactische zetten te spelen. Het lukt Reitze de toren op a1 weg te schuiven en met stukwinst het vorkje te verzilveren. Dat ziet er nog niet zo goed uit voor Ronald, die besluit Ronald Lastpost te worden.
Op bord twee is het spel strategischer. De pionnen rukken aan beide kanten op, langzaam maar vooral bekeken, en de stukken blijven erachter, alles aan beide zijden goed georkestreerd. Geen enkele Napoleontische uitval, daarvoor is er teveel balans en te weinig oneffenheid in het veld. Daan Poldermans met wit gebruikt veel veel tijd maar wellicht groeit er een klein positioneel voordeel en als het materiaal gelijk blijft is de positie beslissend. In elke pion schuilt een dame, en hoe groot die drang van binnen is maakt niet uit, het gaat erom wie het eerst die dame wordt. Wit heeft vier pionnen naast elkaar op de vierde rij; zwart heeft vier pionnen op rij op de zesde rij. Is dat de veertig minuten verschil in denktijd waard?
De dynamiek zit in bord 7. Er worden stukken geslagen, er wordt agressief gespeeld en er wordt snel een directe koningsaanval opgezet door de jonge held van De Raadsheer III. Gerben sneuvelt vroeg. De partij wordt afgesloten met een vriendelijke boks. Iemand schuift per ongeluk het bordje 1 - 0 voor ENSP in de getoonde stand. Er ontstaat enige consternatie bij de captain Cilia van de Raadsheer. Als het misverstand blijkt, kan zij weer rustiger adem halen. De partij op bord 1 was al eerder gespeeld en door hun gewonnen, dus ze staan met 0-2 voor.
Alles is nog mogelijk. Nou ja, tot en met 6-2. En Albert op bord 8 staat ook al onder druk. Zijn tegenstander heeft een vrije pion op de e-lijn die stevig oprukt; e-5, e-4, e-3. Dan besluit Albert op dappere en complexe wijze af te wikkelen: de pion mag promoveren, en daarbij zelfs een paard slaan op f8. Alleen: zijn toren op e-1 neemt meteen de dekkende dame op e-6 en dreigt met e-8 mat, en na zwarts daarom gedwongen Te8 maal die toren op e6, kan wit ook de net gepromoveerde dame slaan. Zo heeft zwart een dame meer en zo heeft zwart een dame minder. Dat neemt niet weg dat Albert nu technisch misschien verloren staat. Een eenzame dame tegen twee torens en een stuk. Ieder twee pionneneilandjes, de torens van zwart nog niet verbonden. Albert blijkt dit echter handig en bekwaam naar remise te kunnen schuiven.
Op de borden 4 en 5, bij Arjen en Johan, lijken materiaal, tijd en positie ook in evenwichtig. Ik kan natuurlijk niet als een computer evalueren en ik weet ook niet wat er in de hoofden allemaal omgaat. Wel is duidelijk dat er veel in de hoofden omgaat. De pen blijft in de ene hand en de andere hand gaat naar het voorhoofd. Af en toe kijkt Johan ernstig om zich heen, dan weer ernstig naar de over-all stand. Arjen zit nog dieper in zijn complexe stelling. Er is met zoveel stukken overal op het bord tactisch misschien nog wel wat te halen, maar er moet ook al aan het eindspel gedacht worden. Johan maakt inderdaad remise en zit drie minuten later al te analyseren of hij misschien ergens iets heeft laten liggen rond de twintigste zet. Arjan en zijn tegenstander gaan daar tot het gaatje: misschien is de stand weliswaar in evenwicht, kunnen ze even goed schaken maar is de één beter bestand tegen tijdsdruk dan de ander. Maar ook dat blijkt niet, en ook die partij wordt remise.
Op bord 6 bij Gerard Visser heeft ondertussen al “mat”geklonken. Gerard laat achteraf weten toch echt beter te hebben gestaan, maar ’t één of twee keer te hebben laten liggen, en hij had dat vreemd matje aan de zijlijn natuurlijk eerder makkelijk kunnen voorkomen. Het is allemaal waar, maar daarmee heeft ENPS IV nog geen winstpartij.
Moet het komen van Daan? Met minder tijd op de klok staat zijn koning nu beter in het toreneindspel. Daardoor lukt ‘t ‘m om twee pionnen te rapen, waar zwart er maar één kan pakken. Nou ja, zwart kan toch nog een pion pakken, maar dat dan weer ten koste van een mooie positie op de a- en b-lijn van wit: twee verbonden pionnen met de koning erbij en er maar één pion ertegenover en de zwarte koning op enige afstand. Moeilijk: lopen, lopen, lopen met de pionnen, de andere koning afhouden met de toren, of juist de eigen koning bewegen? Prachtig materiaal voor een diepe studie, maar niet als je nog maar vier minuten op de klok hebt. Het lukt zwart om de a- en b-pionnen op te slokken en dan houdt wit een schamele pion over, niet genoeg voor de winst. Daan biedt remise aan, maar dat wordt geweigerd, misschien gaat hij nog wel door zijn klok! Maar nee, remise.
En op bord 3, Ronald, een remise lijkt er niet meer in te zitten, toch? Een mindere positie en een stuk achterstand en maar een beetje tegenspel. En dan maakt wit na 37 goede zetten een vreemde fout. Dame g3 – g5, om een dameruil te forceren, mist de tegenzet dame h6 x h3. Schaak? Nee, mat. “Zalig zijn zij die treuren, want zij zullen getroost worden”.
Op bord 6 bij Gerard Visser heeft ondertussen al “mat”geklonken. Gerard laat achteraf weten toch echt beter te hebben gestaan, maar ’t één of twee keer te hebben laten liggen, en hij had dat vreemd matje aan de zijlijn natuurlijk eerder makkelijk kunnen voorkomen. Het is allemaal waar, maar daarmee heeft ENPS IV nog geen winstpartij.
Moet het komen van Daan? Met minder tijd op de klok staat zijn koning nu beter in het toreneindspel. Daardoor lukt ‘t ‘m om twee pionnen te rapen, waar zwart er maar één kan pakken. Nou ja, zwart kan toch nog een pion pakken, maar dat dan weer ten koste van een mooie positie op de a- en b-lijn van wit: twee verbonden pionnen met de koning erbij en er maar één pion ertegenover en de zwarte koning op enige afstand. Moeilijk: lopen, lopen, lopen met de pionnen, de andere koning afhouden met de toren, of juist de eigen koning bewegen? Prachtig materiaal voor een diepe studie, maar niet als je nog maar vier minuten op de klok hebt. Het lukt zwart om de a- en b-pionnen op te slokken en dan houdt wit een schamele pion over, niet genoeg voor de winst. Daan biedt remise aan, maar dat wordt geweigerd, misschien gaat hij nog wel door zijn klok! Maar nee, remise.
En op bord 3, Ronald, een remise lijkt er niet meer in te zitten, toch? Een mindere positie en een stuk achterstand en maar een beetje tegenspel. En dan maakt wit na 37 goede zetten een vreemde fout. Dame g3 – g5, om een dameruil te forceren, mist de tegenzet dame h6 x h3. Schaak? Nee, mat. “Zalig zijn zij die treuren, want zij zullen getroost worden”.
vrijdag 28 oktober 2022
Interne ronde 9
| Partijen Ranglijst Kruistabel |
*) fanatieke ENPS-ers van 100 jaar geleden
Abonneren op:
Posts (Atom)