Uitslagen ronde 11, Stand, Kruistabel
Warempel, wat een avond was het wederom in de illustere speelzaal van onze dierbare schaakvereniging ENPS! De lente moge zich voorzichtig aandienen, doch binnen werd gestreden met een ernst en toewijding die zelfs de meest verstokte winterkou zou doen verbleken. Uw verslaggever zat paraat, pen in de aanslag, teneinde het schouwspel voor het nageslacht te vereeuwigen.
Allereerst zij melding gemaakt van de komst van niemand minder dan oud-clubkampioen Michael Wunnink, die met zijn aanwezigheid de avond een feestelijk cachet gaf. Eveneens mochten wij een debutante begroeten: Quirine Engel, die zonder schroom plaatsnam tegenover aankomend voorzitter Bart Klein Obbink. Hun treffen eindigde in een remise, doch donders, wat een partij! Beide spelers tastten elkaar behoedzaam af en kwamen uiteindelijk tot de slotsom dat de stelling te weerbarstig was om tot een beslissing te dwingen.
Doch niet alles verliep in serene rust. De speellocatie werd geteisterd door een niet aflatend burengerucht. In de nabijgelegen pastorie hadden zich tal van pastoors uit de wijde omgeving verzameld, en zij lieten zich – hoe zullen wij het zeggen – niet onbetuigd. Het was niet onverdraaglijk, doch warempel, het vergde van menig speler een bovennatuurlijke concentratie om zich niet te laten afleiden door het sonore geroezemoes.
In de hoogste regionen van de ranglijst liet Kees er geen gras over groeien en rekende op overtuigende wijze af met Bas. Met deze overwinning nestelde hij zich weer fier aan kop van het klassement – een prestatie van formaat, die niet onopgemerkt zal blijven.
Een bijzondere ontmoeting was die tussen de interne wedstrijdleiders Ailko en Arjen. Als ware het kemphanen vlogen zij elkaar aan. Uw verslaggever, even afgeleid door het pastorale rumoer, keek plots weer op en zag – warempel! – dat Arjen een stuk was kwijtgeraakt. Dit onverwachte verlies bleek spoedig fataal en bezegelde zijn lot.
Ook Roeland blijft de goede vorm vasthouden. Met wederom een plus-remise toont hij zich een man in de lift. Zijn opmerkelijke strategie – het letterlijk op de handen zitten en zoeken naar nóg betere zetten – begint vruchten af te werpen. Mieters om te zien!
Stefan schaakte in zijn bekende koffiehuisstijl: vlot, ontspannen en zonder al te veel gepieker. Met een glimlach verschalkte hij Steve, die zich zichtbaar liet afleiden door het gezang en gepraat uit de pastorie. Het zij hem vergeven.
Een waar spektakelstuk was de partij van Tom tegen de oud-kampioen Michael Wunnink. Met een onketende centrumpion walste Tom door de stelling heen – een daverend succes dat nog lang zal worden naverteld.
Dan was er nog het relaas van Niek, die zichzelf naar eigen zeggen onsterfelijk had kunnen maken, ware het niet dat het noodlot anders besliste. “Gewaand,” sprak hij ontroostbaar, en men voelde met hem mee. Mark daarentegen bleek volgens het onverbiddelijke rekenapparaat de terechte sterkste van de avond.
Tot besluit zij melding gemaakt van de langdurige en puike strijd tussen Victor en Bart, die tot het late uur doorging en het publiek in stille bewondering achterliet.
Huishoudelijke mededeling:
Vergeet niet, waarde leden, dat volgende week de tweede ronde van de rapidcompetitie op het programma staat. Zorg dat u tijdig aanwezig bent, opdat wij wederom een avond van grootse schaakkunst mogen beleven.
Tot dan, en houdt de stukken recht en de geest scherp! ♟️
Kees B.
