Tweede rapid jubileumavond

Kees won in ronde 8 van Tom en voert de lijst aan

Michiel won in ronde 8 van de sterke Luc Schiebroek

Na de tweede speelavond:  stand & kruistabel

Hier stand en uitslagen van de eerste rapidavond 

en hier de oorspronkelijke aankondiging met alle info.

ENPS 1 wint topper dankzij ijzersterke staart

ENPS 1 heeft een belangrijke stap op de weg terug naar de Hoofdklasse SGA gezet. In 1B werd de topper tegen De Raadsheer 1 nipt gewonnen: 3,5 - 4,5. De wedstrijd kende een bizar verloop. Waar vooraf door ons met enige zorg naar de wedstrijd tegen De Raadsheer werd uitgekeken - met Manuel Bosboom (2303), Tobias Kabos (2334) en Ivo Knottnerus (2147) beschikte onze tegenstander op papier over ijzersterke topborden - constateerden we bij aanvang dat hun supertrio om uiteenlopende redenen niet was opgesteld. Ik en ook enkele andere ENPS-ers haalden opgelucht adem. Volstrekt ten onrechte zoals zou blijken.

Mijn tegenstander Loek Veenendaal (2013) stelde me in mijn lijfopening voortdurend voor problemen, remise had ik voortdurend voor het grijpen maar het uitrekenen van een serieuze winstpoging kostte me zoveel tijd dat mijn partij rond de 30ste zet nog alle kanten uit kon. Ik had nog ongeveer 3 minuten voor de rest van de partij, mijn tegenstander 25.

Rond dat tijdstip drukte op bord vier Simon Groot van De Raadsheer zo hard zijn klok in dat ik er van schrok. Zijn bodylanguage sprak bovendien boekdelen. Tot dat moment dacht ik dat onze Peter Hoekstra die partij zou gaan winnen, een aanval over de g-lijn, geen tegenkansen voor wit, maar zonder naar de stelling te kijken voelde ik dat er iets vreselijks mis was gegaan. En inderdaad even later ging Peter door zijn vlag, maar ik geloof dat ie na de schwindle van Simon ook daadwerkelijk verloren stond.

Links van mij speelde Kees Bakker ondertussen remise, prima, want onze nieuwe captain Stefan Lehmann had hem in feite als onderdeel van een licht tactische opstelling soort van opgeofferd (aan bord twee dus).

Dat Kees uiteindelijk (met zwart) aan Ron van Dijk (2029) gekoppeld was (geen Raadsheer-topper maar lang niet slecht) veranderde mijn oordeel niet, en ook niet dat Kees na afloop had ontdekt dat er nog meer voor hem in had gezeten.

Kees: "Na 38….. Tc1+ is het makkelijk naar winst te spelen, liet mijn tegenstander direct na de partij zien"

Nadat ik op het nippertje had gewonnen (en het voor mij 1.5-1.5 stond) ging ik eens kijken bij de andere borden. Dat was wel ff schrikken: zowel Daan Zult als Ardin Bosboom stonden verloren. Ik kon me niet langer voorstellen dat de wedstrijd nog goed zou aflopen en liep naar de bar om tijdens de berustingsfase dan maar in ieder geval bokbier binnen handbereik te hebben.

Daar werd ik door invaller Jeroen van den Berg (ook bokbier) snel opgelapt: de staart bestaande uit Peter Nitschke, Van den Berg zelf en Bas Jonkers had met 3 uit 3 de wedstrijd voor ons gewonnen. Nee, natuurlijk is dat niet onmogelijk, belachelijk of wat dan ook. Maar op de een of andere manier was er door de drie nederlagen op andere borden iets in mij geknakt. Maar: gescoorde punten op de lagere borden tellen net zo zwaar mee. Ardin en Daan (en Peter). Voor jullie kan eventueel bijstand geregeld worden, ik weet, iedereen weet hoe goed jullie zijn, dit moet stoppen, ik ben goed maar van Ardin verlies ik altijd dus Ardin is veel beter dan ik en Daan ziet tijdens SGA- competitieduels altijd hoe ik had kunnen winnen of remise had kunnen maken, dus Daan is ook veel beter dan ik, oftewel om met Jeffrey Lebowski (de Thomas Magnum van de Coen Brothers) te spreken: "This Will Not Stand". Jullie scores niet net zo min als bij iemand die het niet verdient op zijn favoriete tapijt urineren.

Wat de rest van het team betreft: Ga zo door! Jullie zijn geweldig bezig. Als onze website niet ook door mensen van buitenaf zou worden gelezen - als weblog enps een intranet ware - zou ik zeggen: laten we voorbereidingen gaan treffen voor een groot kampioensfeest, maar dat zeg ik dus niet. In plaats daarvan zeg ik: alles is nog mogelijk in klasse 1B!

Tom Bottema

Evenwicht na achtbaan

Nogal een achtbaan, die wedstrijd van het derde tegen De Amstel 2. Een gewonnen stelling ging verloren, een verloren stelling werd gewonnen en een stelling waarin nog van alles mogelijk was werd opgegeven – door onze tegenstander gelukkig. Een ervaren invaller, van ons helaas, werd messcherp gefileerd door een zeer jonge Amstelman. Vertrouwd en enigszins geruststellend was dan weer het optreden van Martin Rekelhof. Hij speelde traditiegetrouw de langste partij, maakte hem al even traditiegetrouw in tijdnood remise en bepaalde de uitslag daarmee op 4-4.

Het vroege aanvangsuur mag zich dan stevig verankerd hebben in het systeem van de teamcaptain, de man had er niet aan gedacht dat dit voor bezoekers misschien anders ligt. De Amstel druppelde dus geheel te goeder trouw tegen acht uur binnen.

De Amstel heeft een grote jeugdafdeling. Twee van hun talenten zaten aan de laatste borden en namen het op tegen onze invallers Arjen Wiering en Albert de Roo. Een van die jongens, Granth Bhutani, tien jaar, was het eerste klaar en bezorgde ons een nul. Hij maakte zo vaardig gebruik van open lijnen en aftrekschaakjes dat Arjen tenslotte tegen ondekbaar mat aankeek. Albert verging het beter. Hij had het initiatief en drong met een paard de zwarte stelling binnen op d6. Maar zijn tegenstander Vivaan Rajpurkar, elf jaar, handhaafde het evenwicht en de twee besloten tot remise.

Intussen had Martin Hulsing zijn bloedstoller aan het electronische bord, het vijfde, gewonnen. Hij had zich niet zenuwachtig laten maken door de vrijpionnen van zijn tegenstander op de g- en h-lijn en rukte op met zijn eigen troef op de c-lijn. Knap werk, hieronder te bewonderen. De stand was nu gelijk: 1½ – 1½.

Dikke pech volgde. Eric van Rijkom speelde aan het tweede bord met toren, loper en paard tegen twee torens, maar had wel twee pionnen minder. Hij had naar eigen zeggen een prima partij gespeeld en een gewonnen stelling bereikt. Helaas, een onachtzaamheid deed de kansen falikantelen. De witte koning zat gevangen, nou net tussen die twee zwarte torens.

Ailko van der Veens partij, aan het zesde bord, liep uit op een eindspel van twee torens tegen twee torens, met wederzijdse vrijpionnen. De witte torens werkten echter slechter samen dan de zwarte en konden moeilijk actief worden. Maar er volgde torenruil en naar mijn idee kreeg Ailko langzaam het betere spel. Toen gebeurden er twee dingen die ik niet begreep. Ailko wisselde zijn kansrijke vrijpion op c6 in voor een minder belangrijke zwarte op g5. En een paar zetten later gaf zijn tegenstander op. Misschien stond hij minder, maar verloren? In ieder geval was de stand weer gelijk: 2½ – 2½.

Johan van der Maas, derde bord, was goed op dreef. Hij viel over de d-lijn de witte stelling binnen en zou met dame en toren dood en verderf gaan zaaien over de onderste rij. Maar op het beslissende moment deinsde hij terug, misschien beducht voor de mogelijkheid van eeuwig schaak of erger. Zijn slechte loper en een witte vrijpion op a6 deden hem de das om. 2½ – 3½.

Mischa de Rue hield voor ons alle mogelijkheden open. Hij bracht een eindspel met twee pionnen meer maar ongelijke lopers onverstoorbaar tot winst. Zoiets spreekt absoluut niet vanzelf - onder die omstandigheden kunnen twee pionnen meer heel goed onvoldoende zijn. 3½ – 3½.

En dus verzamelden de toeschouwers zich rond bord 4, dat van Martin Rekelhof. Hij richtte tenminste drie stukken dreigend op de zwarte pion g6, maar die aanval kwam niet erg uit de verf. Toch zag de zwartspeler zich later gedwongen een toren voor een paard te geven – toen had de strijd zich verplaatst naar de damevleugel. Een paar zetten later bood Martin remise aan, wat werd aangenomen. Het gelijkspel was een feit.

Victor, 7 november 2026

Interne ronde negen

Mark verstevigd zijn koppositie door Gerben razendsnel te verschalken.
Maar hij zal spoedig de hete adem van Edward Veuger of Luc Schiebroek(?!) in de nek voelen. Luc ken ik niet maar hij vloerde dus wel onze huidige kampioen:  

1 Mark Hecker      1-0  Gerben Sloot
2 Marco Wielemaker 0-1  Edward Veuger	        
3 Luc Schiebroek   1-0  Kees Bakker	        
4 Bas Jonkers      1-0  Bart Klein Obbink
5 B. van Beckhoven 1-0  Bart Romijn 
6 David Spaan      1-0  Roeland Kief 

[Hier alle uitslagen en standen]

ENPS speelde wéér tegen De Amstel, deze keer ons derde tegen hun tweede. Een complete revanche op de afstraffing van ons tweede tegen hun eerste (6½-1½) werd het niet, maar dus wel een halve. Net als de vorige keer pakte Martin H weer een hoofdrol: de man is een tovenaar. Verloren stellingen deren hem niet, hij wint ze gewoon. Zo ging het de vorige keer, en zo ging het nu:

Mischa wint op bord 1 dit eindspel met ongelijke lopers

Interne, ronde 8

Partijen in Ronde 8 - 30-10-2026.

1	Arjen Wiering (C)	-	Albert de Roo (C)	½-½
2	Ailko van der Veen (B)	-	Martin Hulsing (B)	0-1
3	Gerben Sloot (C)	-	Marco Wielemaker (B)	½-½
4	Niek Verweij (B)	-	Johan vd Maas (B)	1-0
5	Victor Bartman (C)	-	Edward Veuger	0-1
6	Jeroen van den Berg	-	Eric van Rijkom (B)	1-0
7	Boudewijn van Beckhoven	-	Asha Bienko (C)	1-0

De top 10 :

[Klik voor alle bestanden, incl Xtabel]

Stefan, Tom, Ardin en Peter N speelden voor de gouden beker tegen Amsterdam Beserkers. De gemiddelde rating van onze tegenstanders was 2328! Dat verklaart onze 0-4 nederlaag enigszins. Ardin (met zwart) speelde op het live bord. (zie hier met lichess analyse)

ENPS2 speelde afgelopen woensdag uit tegen de Amstel en verloor met 6½-1½. Jeroen met wit op bord 1 mocht tegen Joran Donkers (2197) en het werd weer zo'n typische Jeroen partij, incl correct dameoffer. De partij ging helaas wel verloren. Het cruciale moment is 22. Kg2? Jeroen had 22.Kh1! moeten doen. Maar hij was bang voor 22 ... hxg3 23. hxg3 Pxg3 met winst voor zwart
Alleen kan 22 ... hxg3 helemaal niet! Joran zou dan mooi mat gezet worden, zie de variant onder het (analyse)diagram:

Interne, ronde 7

Mark en Arjen blijven het deelnemersveld domineren

Partijen in Ronde 7 - 23-10-2026.

1	Mark Hecker (B)	-	Bas Jonkers	1-0
2	Marco Wielemaker (B)	-	Arjen Wiering (C)	0-1
3	Victor Bartman (C)	-	Gerben Sloot (C)	½-½
4	Johan vd Maas (B)	-	Roeland Kief (C)	1-0
5	Asha Bienko (C)	-	Bart Klein Obbink (C)	0-1
6	Haydar Kilinc (C)	-	Dirk de Graaff (B)	½-½

  stand en kruistabel



Heel dichtbij ons clubgebouw, in de Apollohal, wordt het Amsterdam Chess Open gespeeld. Vijf ENPS-ers doen daar mee:

Naam	Groep	Rating	Score
Ardin Bosboom	A	2205	1½/2
Steve Michel	B1	1892	1/2
Boudewijn van Beckhoven	C2	1871	2/2
Ailko van der Veen	C2	1743	1/2
Albert de Roo	C2	1716	1/2

het is een intensief gebeuren dat toernooi! Twee rondes op een dag, wat een inspanning. Het is de moeite om het te bezoeken, de Apollohal is geen gewoon sportlokaal, het is een mooi stukje architectuur. De speeldagen en -tijden zijn:

Vr 23 okt	r 1 en 2	om 10.00 en 15.30 uur
Za 24 okt	r 3 en 4	om 10.00 en 15.30 uur
Zo 25 okt	r 5 en 6	om 09.00 en 14.30 uur

Derde achttal geeft geen krimp en wint

Ons derde achttal heeft zijn eerste wedstrijd mooi gewonnen, met 3½ – 4½ uit tegen Caïssa 4. Dit was het resultaat van niet aflatende vechtlust en onverzettelijkheid, vaak in mindere stellingen.

Theo Bakker kampte al snel met een ongerokeerde koning in een open stelling. Hij sleepte een remise uit het vuur door herhaling van zetten.

Onze vaste zwartspeler Johan van der Maas trad actief op tegen de Grand Prix. Een buitengewoon handige torenmanoevre over de g-lijn gaf hem een toren op wits achterste lijn. Dat leverde hem een in de knel geraakte loper op en de winst.

Van een afstandje zag ik beroering aan het eerste bord ontstaan. Dat kon in mijn ogen alleen maar betekenen dat onze kopman Mischa de Rue verloren had, afgaande op wat ik van de partij gezien had. Hoe anders bleek dit te liggen. Na een chaotische opening en dameruil was een wederzijds versplinterde pionnenstelling ontstaan. Een slordigheidje kostte onze kopman een kwaliteit en ik gaf niets meer voor zijn kansen. Dit was buiten Mischa's vechtlust gerekend. Hij bracht met toren en paard de vijandelijke koning in het nauw. Die ging op een beslissend moment de verkeerde kant op en liep mat.

Onze invaller en geheim wapen Gerben Sloot nam het aan het laatste bord op tegen Coen Venema en diens lijfopening het Morra-gambiet. Gerben nam het aan en zag de gebruikelijke aanval op zich afkomen, over de half open d-lijn en op de achtergebleven pion d7. Maar hij verdedigde zich stug, zag kans de pion op te spelen naar d6 en het stuk dat zich op d5 had genesteld zo af te ruilen dat wit met een pion moest terug nemen – en als klap op de vuurpijl die pion te veroveren. Gerben moet zijn tegenstander daarmee flink van zijn stuk hebben gebracht, want hij kon de partij beslissen met een paardvork op koning en dame.

Ailko van der Veen moest een pionnenstormloop op de damevleugel en in het centrum het hoofd bieden. Zijn koning bleef daarbij in het tochtige midden, terwijl die van zijn tegenstander veilig kort gerokeerd had. Er kwam een halsbrekend eindspel op het bord, dat Ailko remise kon houden met een loper en een ver opgerukte vrijpion tegen een toren.

Dit bracht de tussenstand op een florissante 1-4. Of we nog tenminste een halfje zouden weten te scoren bleef heel lang onzeker – plotseling ondervonden we tegenwind.

Martin Hulsing en zijn tegenstander waren niet zuinig geweest met pionzetten, wat resulteerde in diverse sterk geposteerde paarden hier en daar en van tijd tot tijd. Het kwam tot een dame-eindspel dat me gunstig leek voor Martin, gezien vrijpionnen op a3 en c5. Maar toen ik weer kwam kijken, bleken de twee zwarte paarden vleugels te hebben gekregen en de witte koning tot overgave te hebben gedwongen.

Verdrietig was ook Eric van Rijkom. Hij speelde een goede partij, maar tastte mis tijdens een slagwisseling op de open f-lijn, wat tot ondekbaar mat leidde.

Nu hing alles af van de laatste partij, die tussen Martin Rekelhof en Wim Suyderhoud. Zij kennen elkaar langer dan vandaag en gaven elkaar geen duimbreed toe. Na krap twintig zetten was er nog geen stuk of pion van het bord verdwenen. Toen dat toch gebeurde hielden beide partijen zo te zien gelijke kansen, met een vrijpion voor wit op d6 en een voor zwart op e4. Martin raakte in hevige tijdnood en werd het slachtoffer van een vork, maar bleef koortsachtig naar tegenspel zoeken. Daarbij ontglipte hem een onregelementaire zet – de wedstrijdleiding slaagde er vijf man sterk in Suyderhoud de hem toekomende twee minuten op de klok te bezorgen. Maar Martin bleek een harde noot, niet te kraken. De hem aangeboden remise nam hij graag aan, waarmee hij de winst voor het team binnensleepte.

Victor, 21 oktober 2026