Afgelopen zaterdag was het NK Bedrijvenschaak.
Allshare nam weer deel met het bekende viertal Aldert-Jan Keessen, Ben de Leur, Bob Feis en Bas Jonkers. Hoe komt zo'n klein bedrijfje toch aan zoveel goede schakers? Het antwoord ligt in de ronselpraktijken van Ben, die "Azen" Bob en AJ bij Allshare aanbracht en Allshare'ers "Herman9" Herman Neufeglise en mij bij zijn cluppie AAS (=Alternatieve Aalsmeerse Schaakclub). Dit leverde Ben een leuke premie op en AAS een paar kampioensklokken.
Herman9 stond eerst op de deelnemerslijsten maar moest op het laatste moment afzeggen, waardoor er voor mij een plekje vrij kwam.
Er werd een voor velen bijzonder speeltempo gehanteerd: Fischer rapid, met 10 minuten plus 5 seconden per zet per persoon per partij. Dit systeem, bedacht door Bobby Fischer, heeft het voordeel dat partijen schakend moeten worden beslist. Je kunt niet claimen, en niet iemand door zijn vlag jagen met verder nutteloze zetjes, want hij kan dan gewoon nutteloze zetjes terugdoen, en op de klok blijft de stand bijv. 2 minuten tegen 3 seconden.
Wij dachten: Dit kan nooit in ons voordeel zijn! Hoe moeten wij nu in hemelsnaam partijen gaan winnen?
We voelden ons niet in topvorm en hadden duidelijk geen hooggespannen verwachtingen, maar gelukkig waren we de eerste ronde vrij doordat we te laat waren voor de loting. Deze bye leverde zomaar 4 punten op. Nu waren we er klaar voor en na winst op Defensie 1 (2½), Fortis 1 (3), TNT (2 ½) en Philips (3) en 2-2 tegen Belastingdienst ICT 1 kwamen we op tafel 1 in de finale tegen favoriet Sogeti 1, met GM Sadler, de sterspeler van het toernooi op bord 1. De stand werd omgeroepen: We hadden aan 3-1 genoeg voor de hoofdprijs!
Maar bij mij lukte niets meer en alleen Bob haalde een (verdiend) halfje. Dit halfje bleek net voldoende voor de derde plaats, want wij hadden meer wedstrijdpunten dan AEGON, dat ook 17,5 punten had gescoord.
Een parallel met 2003 drong zich op: Ook toen werden we derde, ook toen had Herman9 afgezegd (we zouden rouleren), ook toen waren we de eerste ronde vrij, ook toen won Sogeti (Sogeti wint namelijk altijd). Verschillen: Toen was het in Groningen met slechts 9 deelnemers, nu was het in Den Haag met 27 teams waarvan liefst 12 op papier (iets) sterker dan wij, en toen waren we op tijd en baalden dat we de eerste ronde vrij waren, want waarom was je dan zo vroeg in Groningen!
Wij werden in de bloemetjes gezet en kregen een beker en elk een medaille. Daar ben ik hardstikke trots op! De foto's zullen binnenkort wel op de KNSB-site verschijnen. Houd het in de gaten, Niek!
Mijn eigen prestaties waren erg goed:
Ik scoorde 4 uit 6, tegen gemiddeld meer dan 1900 elo. 3 uit 3 met zwart, 1 uit 3 met wit.
In de tweede ronde begon ik moeizaam maar de afwikkeling die mijn tegenstander initieerde, leverde mij een vrije a-pion op en na stukkenruil hadden we beiden nog een dame en een zwartveldige loper. De randpion ging lopen en besliste de partij.
In de derde ronde kwam ik weer moeilijk te staan na 15 zetten, maar mijn tegenstander verrekende zich, bleek na enig nadenken, en op Lxc6 (hier stond een pion) volgde a tempo Txc6 Td8+ Txd8 Txd8+ Lf8 Lh6 Tc8! Mijn loper op f5 dekte de toren en in plaats van mat werd het stukverlies voor de witspeler. Het lopereindspel met 1 tegen 0 lopers en 1 (h) tegen 2 (a en c) vrijpionnen was uiteindelijk nipt gewonnen.
In de vierde ronde zorgde ik voor een opmerkelijk incident. Enige tijd na een kwaliteit verloren te hebben door onhandig terugslaan leek ik een stuk te verliezen, stak mijn hand uit ter overgave en trok net voordat de handdruk stevig kon worden terug want mijn loper kon terug om schaak op te heffen. Dubieus! Mijn tegenstander vond het apart, maar oke we gingen nog even door. Ja nog even, want op de volgende zet gaf ik mijn loper alsnog weg. Helemaal van slag!
In de vijfde ronde versloeg ik een speler met een rating boven 2000. Ik won merkwaardig genoeg in het begin een kwaliteit op b1 met Pc3 en haalde na nog een paar keer handig te anticiperen het punt binnen.
In de zesde ronde slaagde ik erin met mijn dame op a7 in te slaan. Mijn tegenstander reageerde direct door de pion op c7, de pion op d6 en maar meteen de hele partij erbij cadeau te geven.
In de zevende ronde kreeg ik niets meer voor elkaar en verloor kansloos na onhandig en slecht spel.
Bas
Meer reden tot juichen gaf het spel van Joost. Die speelde weliswaar (heel) erg voorzichtig, maar wel solide en hij behaalde zijn eerste overwinning namens ENPS. Op de dertiende zet had hij een stuk kunnen worden met een penning, maar dat zag hij niet. Hij hield rustig het initiatief en won een half uurtje later alsnog het stuk. Vervolgens maakte zijn sympathieke tegenstandster een blunder waarover Joost toch even moest nadenken, maar dat wilde ze niet meer afwachten.
