https://maxeuwe.nl/wp-content/uploads/2026/05/MEC_Mag_113.pdf
nota bene ook nog met twee bijdragen ENPS-ers: een van Jeroen en een van Marcel. (en in het stuk van Tim Krabbé wordt Tom genoemd)
De ontknoping van het clubkampioenschap staat voor de deur! Op de laatste twee clubavonden spelen de winnaars van de eerste helft tegen de winnaars van de tweede helft van het seizoen.
De affiches zijn als volgt:
- Groep C: Albert – Bart
- Groep B: Erik – Mark
- Groep A: Bas – Kees
De loting heeft bepaald dat Bas, Mark en Bart in de eerste ronde met wit spelen.
Er worden twee partijen gespeeld. Mocht de stand daarna gelijk zijn, dan volgen in principe nog twee rapidpartijen van een half uur. Het is dus niet uitgesloten dat er nog een extra finaleavond nodig is.
Voor alle overige leden stond oorspronkelijk een zomerschool op het programma. Omdat ik onverwacht zelf in actie moet komen in de strijd om het clubkampioenschap, ben ik nog op zoek naar iemand die een leuke schaakles of workshop wil verzorgen.
Uiteraard is er in alle gevallen volop gelegenheid voor vrij schaken, analyseren, kijken en meeleven met de play-offs. Het beloven mooie en gezellige clubavonden te worden.
Kom dus vooral allemaal naar de club!
We sloten het seizoen in stijl af en verloren van VAS3. Michiel op bord 1 won wel een mooie partij. "Het einde is een beetje paniek modus en maak ik nog een grote fout met Df5. Gelukkig helpt mijn tegenstander ook een beetje." schreef hij er bescheiden bij.
Ondanks dat het 5½-2½ werd, hadden we nog een klein beetje zicht op een overwinning ook. Maar niet echt hoor, want zowel Eric als Niek hebben de gewoonte sowieso altijd te verliezen, ongeacht de topstellingen die ze op het bord krijgen. Het leek die wedstrijd tegen Chaturanga wel.
Eric kon dit keer mat in drie geven, en hij zag het wel, maar hij deed het niet, ofzoiets vertelde hij na afloop.
Het verloop van de krachtsverhoudingen in mijn partij verliep als volgt:
Tot ongeveer zet 41 was ik best tevreden, ik zat lekker te spelen. Het staat al een tijdje tussen de +2 en +3 voor mij, maar dan geef ik in een duizelingwekkend tempo alles en meer weer weg.
Helaas! Maar er waren meer mannen van het tweede waarbij het niet helemaal lekker liep.
Drie spelers valt niets te verwijten:
Verder moet ik nog melden dat er maar één speler was die alle 7 wedstrijden meedeed, en dat was Michiel, die nota bene ook nog eens het verste weg woont, in Utrecht.
Nu ja, snel vergeten dit seizoen, we richten ons maar snel op een glorieus 2026/27
Niek
Ons derde achttal heeft het seizoen afgesloten met een nederlaag tegen de nummer twee van de poule, Zwart op Wit 1. De ploeg eindigt daarmee tamelijk onderin, maar kon in de loop van de competitie ieder degradatiegevaar in de kiem smoren. In de strijd om de hoogste plaatsen hebben we geen rol gespeeld. We feliciteren Isolani met het kampioenschap van de tweede klasse B.
De wedstrijd tegen Zwart op Wit begon rommelig. De gasten arriveerden met vertraging en met één speler te weinig. De onvermoeibare Ronald Post was voor de wedstrijd uit Groesbeek gekomen, maar besloot van deelname af te zien. Albert de Roo viel in voor Ron Heeneman, die op vakantie gevallen is en behoorlijk geblesseerd raakte. Beterschap Ron! Marco Wielemaker had zijn partij aan het eerste bord vooruitgespeeld en verloren van de ijzersterk geworden Joppe Bolderman.
Johan scoort
Zo begonnen we de wedstrijd met de stand 1 – 1 gelijk. De eerstvolgende beslissing viel aan het bord van Bart Romijn: remise tegen de geduchte Jim van der Valk Bouman. Daarna scoorde Johan van der Maas een vol punt, als altijd met zwart. Hij ruïneerde de witte damevleugel en verwierf een vrijpion op d4. Wit zaaide verwarring met een dreigend paardvorkje hier en daar, maar het beest liep zich vast op a7, moest gedekt worden door de witte dame en ging verloren toen Johan de dame verjoeg met een sterke loperzet. Dat was 2 1⁄2 – 1 1⁄2. De resterende borden gaven reden om voorzichtig op een gelijk spel te hopen, maar helaas: de koek was op. Invaller Albert moest zich aan het laatste bord verweren tegen een furieuze koningsaaval over de h- en de e-lijn. Die werd hem fataal.
Invallers: dank
ENPS 3 begon de externe competitie met tien opgegeven spelers, maar moest toch regelmatig een beroep doen op invallers. Er hebben er zeven een keer of vaker meegedaan. Theo Bakker springt er uit met drie invalbeurten, waarvan twee overwinningen. Drie basisteamleden hebben alle zeven externe competitiewedstrijden meegespeeld. Johan scoorde daarbij ruim 60%; Marco precies 50%.
Victor, 2 mei 2026
Volgende week wordt de derde en laatste rapidavond georganiseerd, ziehier de tussenstand. En dit is het schema van de rest van het seizoen.
Het derde verloor vanavond van Zwart op Wit 1
Het is de laatste ronde van de hoofdklasse van de Schaakbond Groot Amsterdam, en alles aan deze avond voelt een beetje als een rekensom waar niemand echt zin in heeft, maar die wel bepalend is voor het volgende seizoen.
Bij VAS is het vrij overzichtelijk: vijf bordpunten is een beslissingswedstrijd tegen Caissa 2, vijf-en-een-half is gewoon kampioen worden. Dat halve punt extra voelt een beetje als een spaarkaart die nét vol is. Bij ons, ENPS, is het simpeler en tegelijkertijd spannender: vier bordpunten en we blijven. Minder dan vier en we moeten dingen gaan uitleggen.
Beide teams missen spelers, wat in de schaakwereld betekent dat er mensen achter de borden zitten die nét iets vaker “invaller” worden genoemd dan ze zelf zouden willen. Wij missen Daan, om goede redenen, en dat zijn altijd de lastigste redenen, want daar kun je alleen maar begripvol bij knikken.
VAS lost dat anders op. Die hebben een soort kast waar ze sterke spelers uit trekken. Ze zetten Eline Roebers op bord 1, iemand die kort geleden nog het Young Swiss Masters won en ook Europees blitzkampioen werd. Dat is een beetje alsof je zegt: “We hadden niemand, dus we hebben maar iemand genomen die alles wint.”
Onze invaller Mark speelt tegen haar en maakt er een partij van die je bijna als “avondvullend” zou kunnen omschrijven, als dat niet zo’n woord was dat je normaal alleen bij toneelstukken gebruikt. Hij staat zelfs even beter. Dat moment waarop je denkt: hé, dit zou zomaar kunnen. Dat je dat denkt, is al winst op zich.
Aan het begin van de avond ziet het er goed uit. Ardin wint vrij snel op bord 7, en dat voelt als een soort vroege bevestiging dat het misschien wel onze avond wordt. Peter Nitschke heeft zich voorbereid door de openingen van alle tegenstanders te analyseren – wat een zin is die je eigenlijk alleen in schaken kunt zeggen zonder dat iemand vraagt of het goed met je gaat – en speelt remise.
Kees-Stefan (1-0) in de post mortem.(Update 20/4/26: Ailko heeft op fraaie wijze de standen ingevoerd en gestuurd, ze staan onder het artikel)
Peter Nitschke won de finalegroep met 4½ uit 6. Het was een dubbelrondige vierkamp waarvoor ook Stefan Lehmann, Mark Hecker en Bas Jonkers zich hadden geplaatst. Peter volgt Mark op, de kampioen van de seizoenen '23/'24 en '24/'25
Via voorrondes maakten wedstrijdleiders Bas en Ailko drie finalegroepen. Eric v R won groep B en Marco W groep C. Zondag heeft Ailko tijd om de standen in te voeren dus die houden jullie tegoed.
Bert was er ook en had twee flessen champagne meegenomen voor de nrs 2 van het veteranenkampioenschap, Tom en Bart R. Omdat beiden er niet waren schonk Bert de flessen uit voor de aanwezigen en we hebben op de heren geproost.
Voor Marco was het een veelbewogen avond: hij speelde een externe partij vooruit maar verloor snel, zodoende kon hij instromen bij de snelschakers en zijn groep winnen, ondertussen de keuken beherend.
Er deden nog meer ENPS-ers mee, check it out:
https://www.sgaschaken.nl/toernooien/open-veteranenkampioenschap/
En morgen is er snelschaken. Tot dan!
Niek
Er zijn avonden waarop alles klopt, en avonden waarop het nét niet uit elkaar valt. Dit was er zo één van de tweede categorie. Zo’n avond waarop je halverwege denkt: dit gaat mis, dit gaat helemaal mis — en dat je dan toch eindigt met bier, opluchting en iemand die zegt dat het “een goede teamoverwinning” was.
ENPS 2 tegen Almere 1. Degradatiekraker. Dat woord alleen al. Alsof je met een schep in de hand een kuil staat te graven waar je zelf in kunt vallen. Beide teams op volle sterkte, want niemand wil straks uitleggen dat het aan een invaller lag. Dan liever collectief falen.
Jeroen was de eerste die iets deed wat op controle leek. Actief spel, ontwikkelingsvoorsprong, pionnen offeren alsof het kleingeld was. Zijn tegenstander werd langzaam gek gespeeld, wat in het schaken betekent dat hij gewoon nergens meer goed kon staan. 1–0. Er werd geknikt, iemand zei dat dit “lekker binnen was”.
Jildo volgde. Strategisch gewonnen, zo’n stelling waarin alles logisch oogt en je toch voelt dat het al voorbij is. Toen de boel open ging, was het ook meteen klaar. Zijn tegenstander zat ineens in tijdnood, wat meestal betekent dat hij al eerder ergens de draad kwijt was. 2–0.
Mark stond volgens de mensen die er verstand van hebben “optisch slecht”. Dat is een fijne categorie: het ziet er beroerd uit, maar blijkbaar valt het mee. De computer — altijd achteraf — gaf geen krimp. De tegenstander had weinig tijd en koos voor remise. 2½–½. Achteraf het soort halfje waar je een seizoen op kunt bouwen.
Bas stond al die tijd gewonnen. Dat zeggen mensen vaak, alsof winnen een soort permanente toestand is waar je alleen nog even doorheen moet wandelen. Maar met f- en h-pionnen wordt wandelen kruipen. Het duurde, het duurde lang, mensen gingen staan, weer zitten, iemand haalde bier, iemand zei dat het technisch gewonnen was. En ergens in dat wachten zat de wedstrijd verstopt.
Ondertussen begon het elders te schuiven.
Steve stond eerst goed, toen minder, toen verloor hij een pion en toen leek het zo’n eindspel te worden waar mensen na afloop veel woorden aan vuil maken zonder dat iemand het echt begrijpt. Het zag er niet best uit. Totdat zijn tegenstander een stuk weggaf. Gewoon, hup, weg stuk. Alsof iemand in Almere besluit zijn huissleutels in het Gooimeer te gooien. Steve nam het aan en de partij was voorbij. 3½–½.
Dat was zo’n moment waarop mensen elkaar even aankijken. Alsof ze willen checken of ze hetzelfde zien. 3½–½. Bijna klaar. Bijna veilig. Maar “bijna” is in dit soort avonden een gevaarlijk woord.
Niek stond slecht. Dat wist iedereen, inclusief Niek. Hij probeerde zich los te wurmen, maar het bleef een soort gecontroleerd verdrinken. Verlies. 3½–1½.
Eric had een stelling die je “oké-ig” noemt als je het niet te hard wilt afkraken. Tot de klok begon te tikken. Tijdnood en oké-ig is geen goede combinatie. Ook verlies. 3½–2½.
En dan blijft er altijd nog iets over wat je liever niet had willen uitstellen.
Michiel was te laat gekomen. Vijfentwintig minuten. Dat is in het dagelijks leven nog net sociaal acceptabel, maar op bord 1 tegen iemand van boven de 2000 is het gewoon een slechte opening. Hij speelde nog best goed — dat hoor je vaker bij verloren partijen — tot zijn dame ergens vast kwam te zitten. Ingesloten. Alsof je in Almere een doodlopende straat in rijdt en pas na tien minuten doorhebt dat je moet keren. Verlies. 3½–3½.
En dus keek iedereen weer naar Bas.
Die stond nog steeds gewonnen. Al de hele avond, werd er gezegd. Nu moest het gebeuren. Geen theorie meer, geen strategie, alleen nog techniek en zenuwen. f- en h-pionnen, de categorie waar mensen stil van worden. Er werd niet meer gepraat. Alleen geschoven.
En toen won hij.
4½–3½.
Alsof er iets van je afvalt waar je niet eens wist dat je het bij je droeg. Het degradatiespook verdween geruisloos richting de ringweg, de A10 naar de A6.
Op papier was ENPS iets sterker: gemiddelde rating 1909 tegen 1873. Dat verschil is klein, een procentje hier, een procentje daar. In de praktijk betekent het dat je net iets vaker wint dan verliest. Maar uiteindelijk gaat het daar niet om, je moet winnen als het moet.
Na afloop werd er nagepraat. Dat gebeurt altijd. Er werden varianten besproken die niemand meer exact wist, er werd gelachen om momenten die tijdens de partij nog pijnlijk waren, en iemand zei dat er bij winst in de laatste ronde “nog iets moois in zit”.
Amsterdam voelde die avond net iets beter dan Almere. Dat heeft niets met zetten te maken, maar met iets anders. Moeilijk uit te leggen. Misschien is het de illusie dat je onderdeel bent van iets groters.
En soms komt het goed. Dit was zo’n avond.
Update: partij Steve Michel - Ian Johnson 1-0
De opening ging niet best: ik speel normaal gesproken 5.Tg1 maar ik heb deze variant al een tijdje niet meer gehad. Voor zo'n belangrijke wedstrijd wilde ik niet zo compromitterend spelen en ging dus voor de "normale" 5.Lc4 maar ik was wel nu al out of book. Vandaar 8.Lb3 (tegen trucjes met ...Pxe4 Pxe4 en d7-d5) ipv de sterkere 8.a4.
12.Lb3-a2 is ook niet best want Pc5xLb3 is niet echt een dreiging.
Ik dacht beter te staan na 19.Kh2 en 20.g3 maar dat was ook niet best.
Ik heb beide zetten 20...d5 en 22..f5 (zie foto) van mijn tegenstander totaal gemist en verkeerd gereageerd.
Er gebeurt een wonder met 32...Pd2 ?? dat een petite (toute petite!) combinaison toelaat. Ik en mijn tegenstander hebben 32...Pa3 post mortem geanalyseerd en wit verliest niet direct maar het is moeilijk te keepen.
Ik en het team hebben dus echt geluk gehad! Ik vroeg mijn sympathieke tegenstander of hij als straf niet lopend terug naar Almere moest maar gelukkig voor hem had hij zijn eigen auto ;)
Steve
Update 2: Mancester City topscorer...
... en degradeert. Zie plaatje van de Premier League 1937/1938. Ze degradeerden dus, maar hadden meer doelpunten gescoord dan wie dan ook dat seizoen; 80! (dit naar aanleiding van comment van Tom, zie onder)
Na de oproep van Daan hebben internwedstrijdleiders Ailko en Arjen hier eens goed over nagedacht… en geloof me: er ligt een programma waar je u tegen zegt. Alles zit erin — strijd, tempo, spanning — precies zoals een vrijdagavond bij ENPS hoort.
Zoals André Hazes het zou zeggen: we gaan nog één keer alles geven.
Het seizoen dendert richting de finale, en stilletjes uitzwaaien doen we hier niet.
Hier komt het programma voor de komende vrijdagen:
10 april – Ronde 13 + ENPS 2
We zitten diep in de competitie. Elke zet telt, elke fout snijdt. Dit is waar het begint te branden.
17 april – Snelschaak
Geen tijd om na te denken, alleen gevoel. Tik, tik, tik… en hopen dat je hart het bijhoudt.
24 april – Ronde 14 + ENPS 4
De spanning stijgt. De eindstand begint zich te vormen. Je voelt het in de zaal.
1 mei – Ronde 15 + ENPS 3
De laatste loodjes van de competitie. Hier worden de helden geboren… en de verhalen ook.
8 mei – Ronde 3 Rapid
Even een ander tempo, maar vergis je niet: ook hier wordt gevochten om elke punt.
15 mei – Zomerschool + 1 ronde clubkampioenschap
We gaan leren, lachen, en tegelijk keihard strijden. Want schaken leer je… door te doen.
22 mei – Zomerschool + 2de ronde clubkampioenschap + laatste avond
De grande finale. Tweede ronde, volle bak. Dit is de avond waar alles samenkomt.
Dus kom, schuif aan, speel mee. Win, verlies, maar voel het. Want bij ENPS gaat het niet alleen om het spel — het gaat om de avond, de mensen, en dat ene moment waarop alles klopt, zoals Hazes zou zingen:
“Dit is mijn leven…”
Tot vrijdag.
Kees
Marco wint van oud-kampioen BasKruistabel rapid van vorige week
- - - Stand - - - Kruistabel - - -
Steve staat na twee speelavonden bovenaan, en nam foto's, hierboven van de nrs 3 (Kees) en 2 (Bas)
Mijn dorpsgenoot Robin staat op het punt zijn huis af te breken en een nieuwe te gaan bouwen. Hij moet dus schoon schip maken en doet afstand van zijn schaakbibliotheekje, zie foto. Morgen op de rapidavond mogen de liefhebbers er uithalen wat ze leuk vinden. Ik hoop dat ik de collectie helemaal meekrijg op de motor. Robin zelf speelt niet mee met de rapid, spijtig, hij heeft iets anders.
Niek
Aanstaande vrijdag 27 maart wordt de tweede rapidavond gespeeld. De eerste was op 12/12/25 en voorlopig staan Bas en Martin H. met 4 uit 5 aan kop:
[ stand ] [ kruistabel ]
Komt allen! En neem familie, vrienden en bekenden mee, dit is een leuke laagdrempelige introductie op de club.
Vorig seizoen werd Steve niet alleen kampioen, maar dus ook rapidkampioen
Uitslagen ronde 11, Stand, Kruistabel
Warempel, wat een avond was het wederom in de illustere speelzaal van onze dierbare schaakvereniging ENPS! De lente moge zich voorzichtig aandienen, doch binnen werd gestreden met een ernst en toewijding die zelfs de meest verstokte winterkou zou doen verbleken. Uw verslaggever zat paraat, pen in de aanslag, teneinde het schouwspel voor het nageslacht te vereeuwigen.
Allereerst zij melding gemaakt van de komst van niemand minder dan oud-clubkampioen Michael Wunnink, die met zijn aanwezigheid de avond een feestelijk cachet gaf. Eveneens mochten wij een debutante begroeten: Quirine Engel, die zonder schroom plaatsnam tegenover aankomend voorzitter Bart Klein Obbink. Hun treffen eindigde in een remise, doch donders, wat een partij! Beide spelers tastten elkaar behoedzaam af en kwamen uiteindelijk tot de slotsom dat de stelling te weerbarstig was om tot een beslissing te dwingen.
Doch niet alles verliep in serene rust. De speellocatie werd geteisterd door een niet aflatend burengerucht. In de nabijgelegen pastorie hadden zich tal van pastoors uit de wijde omgeving verzameld, en zij lieten zich – hoe zullen wij het zeggen – niet onbetuigd. Het was niet onverdraaglijk, doch warempel, het vergde van menig speler een bovennatuurlijke concentratie om zich niet te laten afleiden door het sonore geroezemoes.
In de hoogste regionen van de ranglijst liet Kees er geen gras over groeien en rekende op overtuigende wijze af met Bas. Met deze overwinning nestelde hij zich weer fier aan kop van het klassement – een prestatie van formaat, die niet onopgemerkt zal blijven.
Een bijzondere ontmoeting was die tussen de interne wedstrijdleiders Ailko en Arjen. Als ware het kemphanen vlogen zij elkaar aan. Uw verslaggever, even afgeleid door het pastorale rumoer, keek plots weer op en zag – warempel! – dat Arjen een stuk was kwijtgeraakt. Dit onverwachte verlies bleek spoedig fataal en bezegelde zijn lot.
Ook Roeland blijft de goede vorm vasthouden. Met wederom een plus-remise toont hij zich een man in de lift. Zijn opmerkelijke strategie – het letterlijk op de handen zitten en zoeken naar nóg betere zetten – begint vruchten af te werpen. Mieters om te zien!
Stefan schaakte in zijn bekende koffiehuisstijl: vlot, ontspannen en zonder al te veel gepieker. Met een glimlach verschalkte hij Steve, die zich zichtbaar liet afleiden door het gezang en gepraat uit de pastorie. Het zij hem vergeven.
Een waar spektakelstuk was de partij van Tom tegen de oud-kampioen Michael Wunnink. Met een onketende centrumpion walste Tom door de stelling heen – een daverend succes dat nog lang zal worden naverteld.
Dan was er nog het relaas van Niek, die zichzelf naar eigen zeggen onsterfelijk had kunnen maken, ware het niet dat het noodlot anders besliste. “Gewaand,” sprak hij ontroostbaar, en men voelde met hem mee. Mark daarentegen bleek volgens het onverbiddelijke rekenapparaat de terechte sterkste van de avond.
Tot besluit zij melding gemaakt van de langdurige en puike strijd tussen Victor en Bart Gerben, die tot het late uur doorging en het publiek in stille bewondering achterliet.
Huishoudelijke mededeling:
Vergeet niet, waarde leden, dat volgende week de tweede ronde van de rapidcompetitie op het programma staat. Zorg dat u tijdig aanwezig bent, opdat wij wederom een avond van grootse schaakkunst mogen beleven.
Tot dan, en houdt de stukken recht en de geest scherp! ♟️
Kees B.
ENPS 2 speelt verrassend gelijk tegen de sterke Queerclub,
ondanks de afwezigheid van een zieke kampioen Steve.
Nadat we de eerste drie rondes smadelijk en met veel pech verloren, wonnen we vorige keer van de nr. 1 van de ranglijst, en deze keer stond er weer een nr. 1 op het menu. De Queerclub brengt gemiddeld ruim 2000 Elo naar de matches in de 1e Klasse B, een hele dikke 100 punten meer dan wij. Maar we schoten weer eens uit onze slof en boekten een mooie 4-4.
Op aandringen van Jeroen maakten we een enigszins tactische opstelling. Mark op bord 1 mocht tegen Athanasios Serntedakis (2173) en bood op zet 17 remise aan. De sterke griek -hij zei niet lekker te zijn- accepteerde. Michiel op bord 2 speelde tegen Lorelei Cornelisse (2235) en kwam geweldig goed te staan, maar tijdnood verpestte zijn feestje en hij verloor alsnog. Marco Wielemaker was op bord drie de vervanger van Steve, en kon ondanks uitstekend spel (volgens Jeroen) het niet bolwerken. Jeroen zelf, tactisch op 4, won nadat zijn tegenstander incorrect op h7 offerde. Jildo op 5 vocht als laatste tegen Tigran Spaan (2120) voor het winnende halfje. Hij had in een eindspel met ongelijke lopers twee pionnen minder, en wij beten onze nagels kort, want wat zou het mooi zijn als het zou lukken!! Helaas bezweek hij en waren we evengoed gelukkig met het gelijkspel.
Eerder had de staart punten gescoord: 6. Bas (½) 7. Niek (1) en 8. Eric (1)
Eric won van een hoger gerate tegenstandster, terwijl hij klaagde over een kater, én nadat hij eerder op de dag remise had gespeeld in het verteranen kampioenschap.
de eerste vijf borden
uitslagen,
stand,
kruistabel
we hebben weer een nieuwe lijstaanvoerder!
Ook het eerste is, net als recentelijk het tweede, van de nul af. Ze speelden 4-4 gelijk tegen het op ratinggemiddelde even sterke Caissa1. Toch was extern WL Kees verdrietig. Hij schreef in de appgroep: "Jildo, Peter en Kees geven allemaal minimaal een halfje weg" en liet zijn gewonnen stelling zien waarin hij blunderde.
Er volgen nog twee wedstrijden, thuis tegen Amsterdam West 2 (vr 3 april) en uit tegen VAS (do 30 april). Beide wedstrijden zullen gewonnen moeten worden om overlevingskansen in de hoofdklasse te behouden.
Martin Hulsing - Boudewijn van Beckhoven ½-½
Het bestuur van ENPS is verheugd te melden dat de sympathieke Bart Klein Obbink zich beschikbaar heeft gesteld als kandidaat voor het voorzitterschap van onze bijna 90-jarige schaakclub.
Wij zien in Bart de ideale voorzitter om onze club én de ongedwongen, plezierige sfeer die ENPS zo kenmerkt te bewaken. Met zijn betrokkenheid en enthousiasme heeft hij alles in huis om ons naar nog veel mooie schaakmomenten te loodsen — achter én naast het bord.
Formeel is het uiteraard aan de leden om de voorzitter te benoemen. Daarom geven wij de komende drie weken ieder lid de gelegenheid om zich eventueel als tegenkandidaat te melden.
Mocht zich geen tegenkandidaat aandienen, dan zal Bart worden benoemd tot voorzitter. Zijn benoeming zal vervolgens worden bekrachtigd tijdens de eerstvolgende ledenvergadering.
Geweldig nieuws voor onze club!
Namens het bestuur,
Arjen, Johan, Bas en Kees
