Bosboom overtreft zichzelf in Utrecht

Ardin Bosboom is er niet in geslaagd om het Open kampioenschap van Utrecht op zijn naam te schrijven. In de zesde en laatste ronde verloor hij van Hugo ten Hertog waardoor hij met 4.5 uit 6 op de gedeelde 4^e plaats bleef steken. Wel hield hij gedurende drie dagen veel ENPS-ers aan hun mobiel of laptop gekluisterd: steeds in de top van het klassement verkerend, speelde hij spannende partijen en versloeg hij de ene 2300+ speler na de andere. Zelfs met zijn nederlaag in de laatste ronde meegeteld was dit een van de beste prestaties van een ENPS-er ooit.

Ardin, die qua rating als 42ste aan het toernooi was begonnen zorgde na winst in de eerste ronde in de tweede ronde voor een sensatie door met wit IM Jan-Willem van der Griendt (2363) te verslaan. Het was een knotsgek duel waarin Van der Griendt een paar keer gewonnen kwam te staan maar waarin Ardin zich steeds terug wist te vechten en op het einde dus zelfs won:

Een Wolga die aanvankelijk goed voor Ardin was is volkomen uit de hand gelopen en zwart kan hier op meerdere manieren winnen, bv door met 31.. f5 het witte paard weg te jagen en dan een keer een paard op c5 te zetten. Wit is machteloos. 

Van de Griendt speelde echter 

 31.. Dd7? 

wat weliswaar wint na 32. Pf6+ Lxf6 33. Dxf6 Pc5 maar  na 

32. Pg5! 

wat Ardin speelde is wit terug in de partij. f7 en h7 staan aangevallen en de toren op a4 weer gedekt. 
Even later gebeurde dit:

37.. Tb2? 

Verliest. Ardin met 13 minuten op de klok had geen moeite de weerlegging te vinden. 37.. Db7 om met 38.. Db1+ dames te ruilen zou voldoende voor remise zijn geweest. 

38. Ph6+! 

Natuurlijk. De loper is overbelast.

38.. Kh7 

38... Kh8 is niet beter omdat zwart na 39. Dxb2 Lxb2 40. Tf8+ Kg7 41. Tf7+ Dxf7 42. Pxf7

het witte paard toch niet kan slaan, dan loopt de a-pion door!
39. Dxb2 Lxb2 40. Tf7+ Dxf7 41. Pxf7 met een totaal gewonnen eindspel voor Ardin.

In de technische fase ging het echter mis waardoor Ardin nog een fout van zijn tegenstander nodig had om te winnen. Die kwam hier: 

57.. Ke6? 

Bijna niet te zien dat dit verliest maar van nu af aan speelt Ardin het foutloos

58. Pd4+ Ke5 59. Pf3 Kf6 

verplicht

60. Kd4 

wit moet maar durven 

60.. Pe6+ 61. Kd5 Pf4+  62. Kd6 

en wint. De witt koning helpt de e-pion naar de overkant.

In de derde ronde wachtte Sjoerd van Roon (2303). Die blunderde met 18. Dd3? een pion en de partij. 

Ardin dacht nog 3 minuten na voordat hij 18.. Pxd4! speelde. De toren op h4 blijft hangen.

Een enorme opsteker, Ardin ging de vierde ronde dus in met 3 uit 3 en bij ENPS gingen inmiddels geruchten dat hij achter een topbord van het OKU zat. Maar hoe dan?

In tijdnood - iedereen komt tegen Ardin in tijdnood - blundert Pomares Diaz met 28.  Pf3? 

Maar dat 28. Pxh7+! de balans in evenwicht houdt is vooral voor engines. 

Na 28.. Ke7 29. d5 a5 lijkt de a-pion te beslissen want wat staat het witte paard ver weg!

 Engine maakt dit dus nog remise met cool 30. Td2!! maar terechte zege voor Ardin: 4 uit 4

De laatste dag had Ardin winstkansen tegen Jelle Bulthuis (remise) en remisekansen tegen Hugo ten Hertog (verlies), dat drukte de pret maar niet mijn oprechte bewondering voor zijn prestatie. 

Tom Bottema

Ardin als een speer in Utrecht Open

Ardin, als 42e geplaatst, staat met 4 uit 4 op kop in het OKU. Hij won 3x achterelkaar van spelers met een 2300+ rating. Morgen is ronde 5 en Ardin heeft geluk met de indeling. Ivm kleurverdeling moet hij niet tegen medekoploper Hugo ten Hertog (2513) maar tegen speler met een rating van 2128 🙌 . Hou 'm in de gaten!

UPDATE de partijen van Ardin:

ronde 2 tegen IM Jan Willem van de Griendt
ronde 3 FM Sjoerd van Roon
ronde 4 FM Manuel Pomares Diaz
ronde 5 Jelle Bulthuis
ronde 6 GM Hugo ten Hertog

Finales 2025/26

Op de voorgrond spelen Bart KO - Albert de C-finale
Daarachter Bas - Kees. Bas speelde 10.Pf3?? en het was al snel 0-1

2025/2026 Wrapped

Er werden dit seizoen 210 interne wedstrijden gespeeld. Het seizoen is in twee helften verdeeld (helft 1 en helft 2) die tel ik bij elkaar op en daaruit trek ik het traditionele jaaroverzicht met wat statistiekjes

Kandidaatkampioen Kees verdiende in totaal de meeste keizerpunten. Medekandidaat Bas staat derde, hij moet Mark voor zich dulden. Aftredend kampioen Steve werd vierde, Stefan vijfde. Niet verrassend allemaal, dit zijn de usual suspects.

De échte verenigingsmannen zijn Gerben en Arjen. Zij speelden de meeste (interne) partijen, 24 van de 30 ronden waren ze er bij. En wat deden ze dan die andere zes ronden? Je raadt het al: schaken. Gerben speelde in totaal maarliefst negen(!) externe partijen en scoorde verdienstelijk 5/9. Arjen speelde elf (ELF!!!) externe partijen en scoorde 5/11. Man man, wat een getallen. Arjen is ook nog eens de intern WL. We moeten deze mannen voordragen voor een lintje.

Kees ging het vaakst tevreden naar huis, hij won 13 keer. Tom staat in dit top-5 lijstje slechts op een 4e plaats, met 8x winst.. maar dan wél ook uit 8 partijen, 100% dus!

Bas en Roeland pieken op het remiselijstje. Sinds jaar en dag is Gerben heer en meester op dit gebied, maar deze keer houdt het bepaald niet over. Hij staat nog wel in de 'top vijf', op een voor hem onwaardige 9e plek.  

Stefan maakte qua TPR de meeste indruk, het gat met de nr 2 is groot. Er waren natuurlijk wel hogere TPRs, maar in dit schema staan alleen degenen die 10 of meer partijen speelden.

Tot slot de hamvraag, wie stak overal bovenuit dit seizoen? Ik tel alle vijf de top-vijven bij elkaar op en Kees komt daar dan vier keer in voor. De afzwaaiend extern competitieleider heeft zijn stempel flink gedrukt is de conclusie. Eens kijken of Bas in de finale de kers op Kees' taart kan afnemen.
De nummers 2 en 3 staan niet voor niks zo hoog, zij mogen nota bene strijden in de finale van het B-kampioenschap.

Hier de top 5 in het kwadraat: 

  1    Kees Bakker            4
2/3    Eric van Rijkom (B)    3
       Mark Hecker (B)        3
4-9    Bas Jonkers            2
       Gerben Sloot (C)       2
       Johan vd Maas (B)      2
       Roeland Kief (C)       2
       Stefan Lehmann         2
       Steve Michel           2
    

Voor wie er nog geen genoeg van heeft: hier dezelfde statistiek van vorig jaar. In 2024 was ik het kennelijk vergeten, maar dit is de statistiek van 2023

Niek

Verrassend goed MEC Magazine

Ik las m eigenlijk nooit, dus ik weet niet of ie altijd zo goed is, het magazine van het Max Euwe Centrum. Maar ik vind deze echt geweldig, een pareltje: 

https://maxeuwe.nl/wp-content/uploads/2026/05/MEC_Mag_113.pdf

nota bene ook nog met twee bijdragen van ENPS-ers: een van Jeroen en een van Marcel. (en in het stuk van Tim Krabbé wordt Tom genoemd)

Programma laatste twee clubavonden

De ontknoping van het clubkampioenschap staat voor de deur! Op de laatste twee clubavonden spelen de winnaars van de eerste helft tegen de winnaars van de tweede helft van het seizoen.

De affiches zijn als volgt:

- Groep C: Albert – Bart  
- Groep B: Erik – Mark  
- Groep A: Bas – Kees  

De loting heeft bepaald dat Bas, Mark en Bart in de eerste ronde met wit spelen.

Er worden twee partijen gespeeld. Mocht de stand daarna gelijk zijn, dan volgen in principe nog twee rapidpartijen van een half uur. Het is dus niet uitgesloten dat er nog een extra finaleavond nodig is.

Voor alle overige leden stond oorspronkelijk een zomerschool op het programma. Omdat ik onverwacht zelf in actie moet komen in de strijd om het clubkampioenschap, ben ik nog op zoek naar iemand die een leuke schaakles of workshop wil verzorgen.

Uiteraard is er in alle gevallen volop gelegenheid voor vrij schaken, analyseren, kijken en meeleven met de play-offs. Het beloven mooie en gezellige clubavonden te worden.

Kom dus vooral allemaal naar de club!

Kees

Bas rapidkampioen

     Stand      Kruistabel    

ENPS2 verliest laatste wedstrijd

We sloten het seizoen in stijl af en verloren van VAS3. Michiel op bord 1 won wel een mooie partij. "Het einde is een beetje paniek modus en maak ik nog een grote fout met Df5. Gelukkig helpt mijn tegenstander ook een beetje." schreef hij er bescheiden bij.

Ondanks dat het 5½-2½ werd, hadden we nog een klein beetje zicht op een overwinning ook. Maar niet echt hoor, want zowel Eric als Niek hebben de gewoonte sowieso altijd te verliezen, ongeacht de topstellingen die ze op het bord krijgen. Het leek die wedstrijd tegen Chaturanga wel.
Eric kon dit keer mat in drie geven, en hij zag het wel, maar hij deed het niet, ofzoiets vertelde hij na afloop.
Het verloop van de krachtsverhoudingen in mijn partij verliep als volgt:

Tot ongeveer zet 41 was ik best tevreden, ik zat lekker te spelen. Het staat al een tijdje tussen de +2 en +3 voor mij, maar dan geef ik in een duizelingwekkend tempo alles en meer weer weg. Helaas! Maar er waren meer mannen van het tweede waarbij het dit seizoen niet helemaal lekker liep.
Drie spelers valt niets te verwijten: 

• Jeroen, 4 uit 6
• Jildo, 4 uit 6 
• Mischa, 2½ uit 3

Verder moet ik nog melden dat er maar één speler was die alle 7 wedstrijden meedeed, en dat was Michiel, die nota bene ook nog eens het verste weg woont, in Utrecht.

 Nu ja, snel vergeten dit seizoen, we richten ons maar snel op een glorieus 2026/27 

Niek

partijen VAS1-ENPS1

Ardin is als eerste klaar, hij wint in 17 zetjes 1-0

Peter N speelt remise [partij volgt misschien nog?] 1½-½

Tom speelt het prachtige loperoffer 16. ... Bxb4! We staan 2½-½ voor.

Marcel speelt de sterren van de hemel maar, oh horror, gaat door de vlag. 2½-1½
Of, bekijk de partij mét analyses van Marcel, hieronder.

Peter H staat de complete partij tussen de +3 en +5 maar laat op het eind toch het kaas van zijn brood eten: ½-½ 3-2

Kees tactisch op bord 2, gaat strijdend ten onder tegen 250 Elopunten meer 3-3

Mark staat zelfs even beter .. maar verliest van wereldtopper Eline 3-4

Stefan moet winnen maar komt niet verder dan remise, ter nauwernood. Hier mist de tegenstander (onze Aran notabene) de winst. 3½-4½

ENPS 3 eindigt onderin

Ons derde achttal heeft het seizoen afgesloten met een nederlaag tegen de nummer twee van de poule, Zwart op Wit 1. De ploeg eindigt daarmee tamelijk onderin, maar kon in de loop van de competitie ieder degradatiegevaar in de kiem smoren. In de strijd om de hoogste plaatsen hebben we geen rol gespeeld. We feliciteren Isolani met het kampioenschap van de tweede klasse B.

De wedstrijd tegen Zwart op Wit begon rommelig. De gasten arriveerden met vertraging en met één speler te weinig. De onvermoeibare Ronald Post was voor de wedstrijd uit Groesbeek gekomen, maar besloot van deelname af te zien. Albert de Roo viel in voor Ron Heeneman, die op vakantie gevallen is en behoorlijk geblesseerd raakte. Beterschap Ron! Marco Wielemaker had zijn partij aan het eerste bord vooruitgespeeld en verloren van de ijzersterk geworden Joppe Bolderman.

Johan scoort 
Zo begonnen we de wedstrijd met de stand 1 – 1 gelijk. De eerstvolgende beslissing viel aan het bord van Bart Romijn: remise tegen de geduchte Jim van der Valk Bouman. Daarna scoorde Johan van der Maas een vol punt, als altijd met zwart. Hij ruïneerde de witte damevleugel en verwierf een vrijpion op d4. Wit zaaide verwarring met een dreigend paardvorkje hier en daar, maar het beest liep zich vast op a7, moest gedekt worden door de witte dame en ging verloren toen Johan de dame verjoeg met een sterke loperzet. Dat was 2 1⁄2 – 1 1⁄2. De resterende borden gaven reden om voorzichtig op een gelijk spel te hopen, maar helaas: de koek was op. Invaller Albert moest zich aan het laatste bord verweren tegen een furieuze koningsaaval over de h- en de e-lijn. Die werd hem fataal.

Martin Hulsing ontplooide gewaagde activiteiten op de damevleugel en leek een pion te gaan promoveren. Jammer genoeg reageerde hij verkeerd op een actie van een zwarte toren over de vierde rij. Dat kostte hem een stuk. Ik zag Ailko van der Veen een min of meer noodgedwongen actieve zwarte dame op pionnenjacht sturen. Er volgde een eindspel waarin Ailko zich met dame en paard vergeefs verdedigde tegen twee torens, paard en loper. Hoe Mischa de Rue verloor heb ik niet goed kunnen zien. Het drama voltrok zich op het digitale bord, maar er ging iets mis, dus dat kan de lezer ook niet naspelen. Uitslag: 2 1⁄2 – 5 1⁄2.

Invallers: dank 
ENPS 3 begon de externe competitie met tien opgegeven spelers, maar moest toch regelmatig een beroep doen op invallers. Er hebben er zeven een keer of vaker meegedaan. Theo Bakker springt er uit met drie invalbeurten, waarvan twee overwinningen. Drie basisteamleden hebben alle zeven externe competitiewedstrijden meegespeeld. Johan scoorde daarbij ruim 60%; Marco precies 50%.  

Victor, 2 mei 2026

Kees periodekampioen, ENPS 3 verliest

 uitslagen, stand, kruistabel

Oudkampioen (1x) Kees won van oudkampioen (3x) en nr. 2 Mark en won zodoende de periodetitel. Hij mag binnenkort een match spelen tegen Bas om de opvolger van Steve te bepalen. Het is alweer 26 jaar geleden dat Kees kampioen werd, dat was nog in het Klaas Mastenbroektijdperk. Waar blijft de tijd??!

Volgende week wordt de derde en laatste rapidavond georganiseerd, ziehier de tussenstand. En dit is het schema van de rest van het seizoen.

Het derde verloor vanavond van Zwart op Wit 1

Een verlies-verlies situatie

Het is de laatste ronde van de hoofdklasse van de Schaakbond Groot Amsterdam, en alles aan deze avond voelt een beetje als een rekensom waar niemand echt zin in heeft, maar die wel bepalend is voor het volgende seizoen.

Bij VAS is het vrij overzichtelijk: vijf bordpunten is een beslissingswedstrijd tegen Caissa 2, vijf-en-een-half is gewoon kampioen worden. Dat halve punt extra voelt een beetje als een spaarkaart die nét vol is. Bij ons, ENPS, is het simpeler en tegelijkertijd spannender: vier bordpunten en we blijven. Minder dan vier en we moeten dingen gaan uitleggen.

Beide teams missen spelers, wat in de schaakwereld betekent dat er mensen achter de borden zitten die nét iets vaker “invaller” worden genoemd dan ze zelf zouden willen. Wij missen Daan, om goede redenen, en dat zijn altijd de lastigste redenen, want daar kun je alleen maar begripvol bij knikken.

VAS lost dat anders op. Die hebben een soort kast waar ze sterke spelers uit trekken. Ze zetten Eline Roebers op bord 1, iemand die kort geleden nog het Young Swiss Masters won en ook Europees blitzkampioen werd. Dat is een beetje alsof je zegt: “We hadden niemand, dus we hebben maar iemand genomen die alles wint.”

Onze invaller Mark speelt tegen haar en maakt er een partij van die je bijna als “avondvullend” zou kunnen omschrijven, als dat niet zo’n woord was dat je normaal alleen bij toneelstukken gebruikt. Hij staat zelfs even beter. Dat moment waarop je denkt: hé, dit zou zomaar kunnen. Dat je dat denkt, is al winst op zich.

Aan het begin van de avond ziet het er goed uit. Ardin wint vrij snel op bord 7, en dat voelt als een soort vroege bevestiging dat het misschien wel onze avond wordt. Peter Nitschke heeft zich voorbereid door de openingen van alle tegenstanders te analyseren – wat een zin is die je eigenlijk alleen in schaken kunt zeggen zonder dat iemand vraagt of het goed met je gaat – en speelt remise.

Tom profiteert van die voorbereiding van Peter en staat op een gegeven moment zo goed dat het bijna ongemakkelijk wordt. Je wilt er iets van zeggen, maar je wilt het ook niet jinxen. Peter Hoekstra zelf heeft dan al een paard diep in de vijandelijke stelling, wat altijd iets heroïsch heeft, alsof dat paard daar op eigen initiatief naartoe is gelopen.

En dan is er Marcel. Die staat ook geweldig. Alleen is zijn stelling zo ingewikkeld dat “geweldig staan” eigenlijk betekent dat je er ook nog iets mee moet doen. En dat lukt niet binnen de tijd. Hij verliest op tijd, en dat is zo’n moment waarop iedereen even stil wordt, omdat het zo zonde is.

Dat blijkt het kantelpunt. Supporter Niek merkt later op dat we daarna nog minimaal twee halfjes weggeven. “Minimaal” is hier een interessant woord, omdat het ruimte laat voor interpretatie en lichte zelfkwelling.

Aan het einde van de avond komt het neer op de partij tussen Stefan en oud-ENPS’er Aran. Het wordt eeuwig schaak, wat een mooie term blijft omdat het klinkt als iets romantisch, terwijl het eigenlijk gewoon betekent dat niemand meer verder komt. De eindstand: 4,5-3,5.

En dat is voor beide teams net niet genoeg. Dat “net niet” is misschien wel het meest typerende van de hele avond.

Er is nog iemand die er wél tevreden uitziet: Eric Roosendaal, die namens Zukertort is komen kijken en constateert dat Amstelveen nog een jaar hoofdklasse speelt. Het is prettig dat iemand het overzicht bewaart.

Verder kunnen we Caissa 2 feliciteren met het kampioenschap. En het voelt niet onredelijk om te verwachten dat ze ons daar nog eens voor komen bedanken, al is het maar symbolisch, omdat wij VAS hebben geholpen hun vierde titel op rij nét niet te halen.

Wij blijven achter met een gevoel dat ergens tussen trots en lichte frustratie in hangt. Trots op het eerste team, dat zich net niet heeft gehandhaafd. En het vooruitzicht van een kampioensstrijd in de eerste klasse, wat klinkt als een stap terug, maar ook als een nieuwe puzzel waar we binnenkort weer met z’n allen omheen staan.

#zinin

Kees

Twee keer een degradatiestrijd

Het externe seizoen zit er bijna op, alle vier de ENPS-achttallen hebben nog één wedstrijd te gaan. Onze club draaide collectief een dramatisch slecht seizoen, alle teams verkeerden heel het jaar in de onderste regionen. En dat tegen de Eloverwachting in, we hebben gewoonweg veel pech gehad. Ik maak even de balans op, dit staat er nog op het spel:

Het vierde is nog in een degradatiestrijd verwikkeld en moet tegen Almere2 dat nog kan promoveren. Donkere wolken pakken zich samen. En dan ook nog Almere uit, o zo lastig, we wensen ze veel geluk.

Het derde deed het relatief nog het beste dit jaar, ze wonnen drie keer en zijn veilig. Ze spelen aanstaande vrijdag thuis tegen het favoriete Zwart op Wit 1

Het tweede moet nog tegen VAS3. VAS3 heeft nog een kleine, theoretische kans op het kampioenschap. Ons 2e heeft in de vorige ronde al het degradatiespook van zich af geschud. In deze wedstrijd staat alleen de eer nog op het spel. En die gaan we hoog houden.

Het eerste moet aanstaande donderdag vol aan de bak. Ze spelen uit tegen het sterke VAS1. Ons eveneens sterke ENPS1 is degradatiekandidaat, VAS1 is kampioenskandidaat. Beide teams hebben hun lot in eigen hand, want alle concurrenten zijn al uitgespeeld, het is de allerlaatste wedstrijd in de hoofdklasse:
https://sga.netstand.nl/divisions/view/57
Er staat dus veel op het spel, het is een wedstrijd om likkebaardend naar uit te kijken. Iedereen moet komen supporten! Ze spelen in het gemakkelijk te bereiken Cygnus Gymnasium, Vrolikstraat 8. Zie jullie dan, ik ga mijn best doen er te zijn. 

Niek

Intern ronde 14, ENPS 4 verliest

 uitslagen, stand, kruistabel

Foto's (©) Steve:

Extern
De tegenstander van Martin (Joseph Zeenni) is een oud-leerling van Steve. Steve heeft goed werk afgeleverd, want ik bekeek het einde van de partij en de koningsstelling van Martin werd hardhandig onder de voet gelopen

Aan het bord van Theo voltrok zich een klassiek schaakdrama. Hij speelde in wederzijdse tijdnood een (naar mijn idee totaal gewonnen) toreneindspel met een pion meer. Theo sloeg een remiseaanbod af en wilde zo graag winnen... maar hij liep tegen een ongeforceerd mat in 1 aan. Hij riep een hartgrondig G***OMME, zoals Theo dat kan, trillend van woede.

Hier de uitslagen

Intern

Gerard D. - Boudewijn (1-0)
Wit speelt en wint

Met nog een ronde te gaan hield lijstaanvoerder Kees met wit concurrent Stefan op afstand

Kees-Stefan (1-0) in de post mortem.

De vraag van Stefan na afloop was of h4 goed was. De computer vindt het prima. Stefan speelt graag het thematische g5, maar met h4 was dat toch niet zo best…. Hier de partij met analyse

Peter Nitschke snelschaakkampioen

(Update 20/4/26: Ailko heeft op fraaie wijze de standen ingevoerd en gestuurd, ze staan onder het artikel) 

Peter Nitschke won de finalegroep met 4½ uit 6. Het was een dubbelrondige vierkamp waarvoor ook Stefan Lehmann, Mark Hecker en Bas Jonkers zich hadden geplaatst. Peter volgt Mark op, de kampioen van de seizoenen '23/'24 en '24/'25 

Via voorrondes maakten wedstrijdleiders Bas en Ailko drie finalegroepen. Eric v R won groep B en Marco W groep C. Zondag heeft Ailko tijd om de standen in te voeren dus die houden jullie tegoed.

Bert was er ook en had twee flessen champagne meegenomen voor de nrs 2 van het veteranenkampioenschap, Tom en Bart R. Omdat beiden er niet waren schonk Bert de flessen uit voor de aanwezigen en we hebben op de heren geproost.

Voor Marco was het een veelbewogen avond: hij speelde een externe partij vooruit maar verloor snel, zodoende kon hij instromen bij de snelschakers en zijn groep winnen, ondertussen de keuken beherend.

(NB: Bart = Bart KO)

Amsterdamse veteranen

Mischa mailde: 'Bij het veteranenkampioenschap is Tom 2e geworden in groep A en Bart gedeeld 2e in groep B. De uitslagen van de laatste ronde staan er nog niet op.'

Er deden nog meer ENPS-ers mee, check it out:
 https://www.sgaschaken.nl/toernooien/open-veteranenkampioenschap/

En morgen is er snelschaken. Tot dan! 

 Niek 

ENPS 2

Er zijn avonden waarop alles klopt, en avonden waarop het nét niet uit elkaar valt. Dit was er zo één van de tweede categorie. Zo’n avond waarop je halverwege denkt: dit gaat mis, dit gaat helemaal mis — en dat je dan toch eindigt met bier, opluchting en iemand die zegt dat het “een goede teamoverwinning” was.

ENPS 2 tegen Almere 1. Degradatiekraker. Dat woord alleen al. Alsof je met een schep in de hand een kuil staat te graven waar je zelf in kunt vallen. Beide teams op volle sterkte, want niemand wil straks uitleggen dat het aan een invaller lag. Dan liever collectief falen.

Jeroen was de eerste die iets deed wat op controle leek. Actief spel, ontwikkelingsvoorsprong, pionnen offeren alsof het kleingeld was. Zijn tegenstander werd langzaam gek gespeeld, wat in het schaken betekent dat hij gewoon nergens meer goed kon staan. 1–0. Er werd geknikt, iemand zei dat dit “lekker binnen was”.

stelling na 17. Pxd6

Jildo volgde. Strategisch gewonnen, zo’n stelling waarin alles logisch oogt en je toch voelt dat het al voorbij is. Toen de boel open ging, was het ook meteen klaar. Zijn tegenstander zat ineens in tijdnood, wat meestal betekent dat hij al eerder ergens de draad kwijt was. 2–0.

Mark stond volgens de mensen die er verstand van hebben “optisch slecht”. Dat is een fijne categorie: het ziet er beroerd uit, maar blijkbaar valt het mee. De computer — altijd achteraf — gaf geen krimp. De tegenstander had weinig tijd en koos voor remise. 2½–½. Achteraf het soort halfje waar je een seizoen op kunt bouwen.

Bas stond al die tijd gewonnen. Dat zeggen mensen vaak, alsof winnen een soort permanente toestand is waar je alleen nog even doorheen moet wandelen. Maar met f- en h-pionnen wordt wandelen kruipen. Het duurde, het duurde lang, mensen gingen staan, weer zitten, iemand haalde bier, iemand zei dat het technisch gewonnen was. En ergens in dat wachten zat de wedstrijd verstopt.

Ondertussen begon het elders te schuiven.

Steve stond eerst goed, toen minder, toen verloor hij een pion en toen leek het zo’n eindspel te worden waar mensen na afloop veel woorden aan vuil maken zonder dat iemand het echt begrijpt. Het zag er niet best uit. Totdat zijn tegenstander een stuk weggaf. Gewoon, hup, weg stuk. Alsof iemand in Almere besluit zijn huissleutels in het Gooimeer te gooien. Steve nam het aan en de partij was voorbij. 3½–½.

stelling na 22. ... f5!?

Dat was zo’n moment waarop mensen elkaar even aankijken. Alsof ze willen checken of ze hetzelfde zien. 3½–½. Bijna klaar. Bijna veilig. Maar “bijna” is in dit soort avonden een gevaarlijk woord.

Niek stond slecht. Dat wist iedereen, inclusief Niek. Hij probeerde zich los te wurmen, maar het bleef een soort gecontroleerd verdrinken. Verlies. 3½–1½.

Eric had een stelling die je “oké-ig” noemt als je het niet te hard wilt afkraken. Tot de klok begon te tikken. Tijdnood en oké-ig is geen goede combinatie. Ook verlies. 3½–2½.

En dan blijft er altijd nog iets over wat je liever niet had willen uitstellen.

Michiel was te laat gekomen. Vijfentwintig minuten. Dat is in het dagelijks leven nog net sociaal acceptabel, maar op bord 1 tegen iemand van boven de 2000 is het gewoon een slechte opening. Hij speelde nog best goed — dat hoor je vaker bij verloren partijen — tot zijn dame ergens vast kwam te zitten. Ingesloten. Alsof je in Almere een doodlopende straat in rijdt en pas na tien minuten doorhebt dat je moet keren. Verlies. 3½–3½.

En dus keek iedereen weer naar Bas.

Die stond nog steeds gewonnen. Al de hele avond, werd er gezegd. Nu moest het gebeuren. Geen theorie meer, geen strategie, alleen nog techniek en zenuwen. f- en h-pionnen, de categorie waar mensen stil van worden. Er werd niet meer gepraat. Alleen geschoven.

En toen won hij.

4½–3½.

Alsof er iets van je afvalt waar je niet eens wist dat je het bij je droeg. Het degradatiespook verdween geruisloos richting de ringweg, de A10 naar de A6.

Op papier was ENPS iets sterker: gemiddelde rating 1909 tegen 1873. Dat verschil is klein, een procentje hier, een procentje daar. In de praktijk betekent het dat je net iets vaker wint dan verliest. Maar uiteindelijk gaat het daar niet om, je moet winnen als het moet.

Na afloop werd er nagepraat. Dat gebeurt altijd. Er werden varianten besproken die niemand meer exact wist, er werd gelachen om momenten die tijdens de partij nog pijnlijk waren, en iemand zei dat er bij winst in de laatste ronde “nog iets moois in zit”.

Amsterdam voelde die avond net iets beter dan Almere. Dat heeft niets met zetten te maken, maar met iets anders. Moeilijk uit te leggen. Misschien is het de illusie dat je onderdeel bent van iets groters.

En soms komt het goed. Dit was zo’n avond.

 Kees

Update: partij Steve Michel - Ian Johnson 1-0

De opening ging niet best: ik speel normaal gesproken 5.Tg1 maar ik heb deze variant al een tijdje niet meer gehad. Voor zo'n belangrijke wedstrijd wilde ik niet zo compromitterend spelen en ging dus voor de "normale" 5.Lc4 maar ik was wel nu al out of book. Vandaar 8.Lb3 (tegen trucjes met ...Pxe4 Pxe4 en d7-d5) ipv de sterkere 8.a4.
12.Lb3-a2 is ook niet best want Pc5xLb3 is niet echt een dreiging.
Ik dacht beter te staan na 19.Kh2 en 20.g3 maar dat was ook niet best.
Ik heb beide zetten 20...d5 en 22..f5 (zie foto) van mijn tegenstander totaal gemist en verkeerd gereageerd.
Er gebeurt een wonder met 32...Pd2 ?? dat een petite (toute petite!) combinaison toelaat. Ik en mijn tegenstander hebben 32...Pa3 post mortem geanalyseerd en wit verliest niet direct maar het is moeilijk te keepen.

Ik en het team hebben dus echt geluk gehad! Ik vroeg mijn sympathieke tegenstander of hij als straf niet lopend terug naar Almere moest maar gelukkig voor hem had hij zijn eigen auto ;)

Steve

Update 2: Mancester City topscorer...

... en degradeert. Zie plaatje van de Premier League 1937/1938. Ze degradeerden dus, maar hadden meer doelpunten gescoord dan wie dan ook dat seizoen; 80! (dit naar aanleiding van comment van Tom, zie onder)

Interne ronde 13, ENPS 2 haaft hand

uitslagen, stand, kruistabel

ENPS 2 won het degradatieduel van Almere 1, en handhaaft zich in de 1e klasse. Kees is weer een verslag aan het voorbereiden :) maar hieronder alvast twee partijen, van de borden één (Michiel) en twee (Jeroen). Jeroen trakteert ons weer op een dynamisch potje gooi- en smijtwerk, eindigend met een mooi mat:

En op bord 1 verloor Michiel van Okan Ozatas (2037)

https://view.livechesscloud.com/#30f93dae-09f3-4f44-83e6-0979f956c17a

Programma voor de rest van het seizoen

Na de oproep van Daan hebben internwedstrijdleiders Ailko en Arjen hier eens goed over nagedacht… en geloof me: er ligt een programma waar je u tegen zegt. Alles zit erin — strijd, tempo, spanning — precies zoals een vrijdagavond bij ENPS hoort.

Zoals André Hazes het zou zeggen: we gaan nog één keer alles geven.

Het seizoen dendert richting de finale, en stilletjes uitzwaaien doen we hier niet.

Hier komt het programma voor de komende vrijdagen:

10 april – Ronde 13 + ENPS 2
We zitten diep in de competitie. Elke zet telt, elke fout snijdt. Dit is waar het begint te branden.

17 april – Snelschaak
Geen tijd om na te denken, alleen gevoel. Tik, tik, tik… en hopen dat je hart het bijhoudt.

24 april – Ronde 14 + ENPS 4
De spanning stijgt. De eindstand begint zich te vormen. Je voelt het in de zaal.

1 mei – Ronde 15 + ENPS 3
De laatste loodjes van de competitie. Hier worden de helden geboren… en de verhalen ook.

8 mei – Ronde 3 Rapid
Even een ander tempo, maar vergis je niet: ook hier wordt gevochten om elke punt.

15 mei – Zomerschool + 1 ronde clubkampioenschap
We gaan leren, lachen, en tegelijk keihard strijden. Want schaken leer je… door te doen.

22 mei – Zomerschool + 2de ronde clubkampioenschap + laatste avond
De grande finale. Tweede ronde, volle bak. Dit is de avond waar alles samenkomt.

Dus kom, schuif aan, speel mee. Win, verlies, maar voel het. Want bij ENPS gaat het niet alleen om het spel — het gaat om de avond, de mensen, en dat ene moment waarop alles klopt, zoals Hazes zou zingen:
“Dit is mijn leven…”

Tot vrijdag.
Kees

ENPS 1 – Amsterdam West 2 (5-3)

“Elk nadeel heb z’n voordeel.”

Kijk, schaken is net voetbal. Het gaat niet alleen om de stukken, maar om het idee. Je moet zien wat er gebeurt vóórdat het gebeurt. En vrijdagavond 3 april in de Vredeskerk, in de Pijp, daar gebeurde van alles – ook buiten het bord.

Het begon eigenlijk al op donderdag. Geen internet. Dan weet je: het spel is begonnen. KPN had besloten dat het wel mooi geweest was. Vier dagen te vroeg de stekker eruit. Ja, dat is hetzelfde als een scheidsrechter die bij 85 minuten affluit omdat hij nog een afspraak heeft. Dan moet je improviseren. Gelukkig kwam er vrijdagavond een jongen van Odido langs, na werktijd. Kijk, dat is inzicht. Die begrijpt hoe het spel gespeeld moet worden. Internet terug, rust terug. Alleen… daardoor kwam ik wel een kwartier te laat. Maar ja, als je te laat komt maar wel op tijd bent, dan ben je eigenlijk niet te laat.

Toen ik binnenkwam, was Arjen al begonnen. Dat is ook goed, want een wedstrijd wacht niet. De opstelling, dat was al de eerste zet. Ik zat op bord 1. Niet omdat ik daar altijd hoor, maar omdat je soms iets moet doen wat de tegenstander niet verwacht. Alleen… zij deden hetzelfde. Dan krijg je dus een soort spiegel. En in een spiegel zie je jezelf, maar dan anders.

Daan speelde snel. Heel snel. Die had zijn tegenstander al opgeruimd voordat je “koningsgambiet” kon zeggen. 1-0. Dat is lekker, want een voorsprong verandert het spel. Dan gaat de ander iets forceren.

Ardin speelde tegen Laurens Schilstra. Dat is iemand die kan schaken, dat zie je meteen. Maar Ardin pakte het centrum. En wie het centrum heeft, heeft de controle. Dat is op het bord zo, en op het veld ook. Hij drukte hem gewoon terug. 2-0.

Dan krijg je vertrouwen. Jeroen, invaller op bord 8, speelde alsof hij er altijd al bij zat. Aanvallend, initiatief. Ik heb de laatste zetten niet gezien, maar hij won een half punt. En winnen is het enige dat telt. 2,5-0,5.

Peter Nitschke zei dat hij goed uit de opening kwam. Dat is mooi, maar daar koop je niks voor als je het middenspel verliest. Alleen… hij vond iets in het eindspel. Een combinatie. Kijk, dat is kwaliteit. Niet alles gaat goed, maar je maakt het wel af. 3,5-0,5.

Bij Stefan leek alles onder controle. Maar controle is ook maar een momentopname. Ineens ging het mis. Dat kan. Dat hoort bij het spel. Je leert er meer van dan van winnen, zeggen ze dan. Maar liever win je gewoon.

Mijn eigen partij… ja, ik miste een tussenzet. Dat is eigenlijk het enige wat je niet moet doen. Toen gaf ik een loper voor drie pionnen. Dat klinkt als een deal, maar het was het niet. Ik bleef nog wel in de partij, maar eigenlijk wist je al: dit wordt moeilijk. 3,5-2,5.

Dan komt het aan op de rest. Tom stond goed en bleef goed. Dat is misschien wel het moeilijkste wat er is. Peter H. ook, maar die moest het nog even netjes uitspelen. Remise. En toen was het klaar.

5-3.

Kijk, en dan verandert alles. Eerst zit je tegen dat degradatiespook aan te kijken, en ineens denk je: misschien blijven we er gewoon in. Dat is het mooie van sport. Of van schaken. Het zit dicht bij elkaar.

De rekenaars hebben het al uitgerekend: als we in de laatste ronde één matchbordpunt meer halen dan Amstelveen, dan blijven we in de hoofdklasse. Zo simpel is het. Maar simpel is niet hetzelfde als makkelijk.

Wat ook belangrijk is: een club is meer dan acht borden. Je hebt mensen nodig. Voor de bar, voor het materiaal. Marco is geholpen door Bert, dat is goed. Maar we kunnen er nog wel iemand bij gebruiken. Iemand die het oppakt. Want een club zonder vrijwilligers is als een bord zonder stukken.

Tot slot nog dit. Volgend jaar ga ik een opleiding doen. Dus ik zal er wat minder zijn. Maar dat is ook ontwikkeling. Stefan neemt het over als extern wedstrijdleider en captain. Dat is goed, want je moet op tijd wisselen. Niet omdat het slecht gaat, maar omdat het beter kan.

Het bestuur zegt dat het niks te maken heeft met de resultaten van de externe teams dit jaar. En als zij dat zeggen, dan is dat zo. Of niet. Maar dat maakt ook niet uit.

Want uiteindelijk geldt:
je speelt zoals je bent – en als je samen beter wordt, dan win je vanzelf.

Kees

Intern ronde 11, ENPS1 wint

Uitslagen, Stand, Kruistabel

Marco wint van oud-kampioen Bas

Kruistabel rapid van vorige week

1. Kees (z)
2. ⁠Daan (w)
3. ⁠Tom
4. ⁠Ardin 
5. ⁠Peter H
6. ⁠Stefan 
7. ⁠Peter N.
8. ⁠Jeroen 

https://sga.netstand.nl/pairings/view/1783




De partij van Peter Hoekstra:

enpsI-west2

https://view.livechesscloud.com/#88a49ab4-ae8e-400b-9e25-7509843fb879

Tweede avond Rapid

- - - Stand - - - Kruistabel - - -

Steve staat na twee speelavonden bovenaan, en nam foto's, hierboven van de nrs 3 (Kees) en 2 (Bas) 

Update:
Boudewijn noteerde als enige zijn partijen. Een foto van zijn mooie overwinning op Mark stuurde hij op, onleesbaar én met fouten. Mensen heb meelij met uw blogredacteur, stuur geen foto's maar PGN!!! Na een nachtje puzzelen is het invoeren me toch gelukt😃:

Boeken te geef

Mijn dorpsgenoot Robin staat op het punt zijn huis af te breken en een nieuwe te gaan bouwen. Hij moet dus schoon schip maken en doet afstand van zijn schaakbibliotheekje, zie foto. Morgen op de rapidavond mogen de liefhebbers er uithalen wat ze leuk vinden. Ik hoop dat ik de collectie helemaal meekrijg op de motor. Robin zelf speelt niet mee met de rapid, spijtig, hij heeft iets anders.

Niek 

derde wint

Bekijk de standen

Lees eerdere verslagen

Tweede avond rapid

Aanstaande vrijdag 27 maart wordt de tweede rapidavond gespeeld. De eerste was op 12/12/25 en voorlopig staan Bas en Martin H. met 4 uit 5 aan kop:
    [ stand ]      [ kruistabel ]

Komt allen! En neem familie, vrienden en bekenden mee, dit is een leuke laagdrempelige introductie op de club.

Vorig seizoen werd Steve niet alleen kampioen, maar dus ook rapidkampioen

 

Clubavondverslag ENPS – 20 maart 2026

Uitslagen ronde 11, Stand, Kruistabel

Warempel, wat een avond was het wederom in de illustere speelzaal van onze dierbare schaakvereniging ENPS! De lente moge zich voorzichtig aandienen, doch binnen werd gestreden met een ernst en toewijding die zelfs de meest verstokte winterkou zou doen verbleken. Uw verslaggever zat paraat, pen in de aanslag, teneinde het schouwspel voor het nageslacht te vereeuwigen.

Allereerst zij melding gemaakt van de komst van niemand minder dan  oud-clubkampioen Michael Wunnink, die met zijn aanwezigheid de avond een feestelijk cachet gaf. Eveneens mochten wij een debutante begroeten: Quirine Engel, die zonder schroom plaatsnam tegenover aankomend voorzitter Bart Klein Obbink. Hun treffen eindigde in een remise, doch donders, wat een partij! Beide spelers tastten elkaar behoedzaam af en kwamen uiteindelijk tot de slotsom dat de stelling te weerbarstig was om tot een beslissing te dwingen.

Doch niet alles verliep in serene rust. De speellocatie werd geteisterd door een niet aflatend burengerucht. In de nabijgelegen pastorie hadden zich tal van pastoors uit de wijde omgeving verzameld, en zij lieten zich – hoe zullen wij het zeggen – niet onbetuigd. Het was niet onverdraaglijk, doch warempel, het vergde van menig speler een bovennatuurlijke concentratie om zich niet te laten afleiden door het sonore geroezemoes.

In de hoogste regionen van de ranglijst liet Kees er geen gras over groeien en rekende op overtuigende wijze af met Bas. Met deze overwinning nestelde hij zich weer fier aan kop van het klassement – een prestatie van formaat, die niet onopgemerkt zal blijven.

Een bijzondere ontmoeting was die tussen de interne wedstrijdleiders Ailko en Arjen. Als ware het kemphanen vlogen zij elkaar aan. Uw verslaggever, even afgeleid door het pastorale rumoer, keek plots weer op en zag – warempel! – dat Arjen een stuk was kwijtgeraakt. Dit onverwachte verlies bleek spoedig fataal en bezegelde zijn lot.

Ook Roeland blijft de goede vorm vasthouden. Met wederom een plus-remise toont hij zich een man in de lift. Zijn opmerkelijke strategie – het letterlijk op de handen zitten en zoeken naar nóg betere zetten – begint vruchten af te werpen. Mieters om te zien!

Stefan schaakte in zijn bekende koffiehuisstijl: vlot, ontspannen en zonder al te veel gepieker. Met een glimlach verschalkte hij Steve, die zich zichtbaar liet afleiden door het gezang en gepraat uit de pastorie. Het zij hem vergeven.

Een waar spektakelstuk was de partij van Tom tegen de oud-kampioen Michael Wunnink. Met een onketende centrumpion walste Tom door de stelling heen – een daverend succes dat nog lang zal worden naverteld.

Dan was er nog het relaas van Niek, die zichzelf naar eigen zeggen onsterfelijk had kunnen maken, ware het niet dat het noodlot anders besliste. “Gewaand,” sprak hij ontroostbaar, en men voelde met hem mee. Mark daarentegen bleek volgens het onverbiddelijke rekenapparaat de terechte sterkste van de avond.

Tot besluit zij melding gemaakt van de langdurige en puike strijd tussen Victor en Bart Gerben, die tot het late uur doorging en het publiek in stille bewondering achterliet.

Huishoudelijke mededeling:
Vergeet niet, waarde leden, dat volgende week de tweede ronde van de rapidcompetitie op het programma staat. Zorg dat u tijdig aanwezig bent, opdat wij wederom een avond van grootse schaakkunst mogen beleven.

Tot dan, en houdt de stukken recht en de geest scherp! ♟️

   Kees B.